تاریخ ما » مجسمه های باستان

تصویر مجسمه های یونان باستان ۳

انی کاظمی — Thu, 06 May 2010 19:48:15 +0000

تصویر مجسمه نیم تنه از آپولو خدای سنگسار

تصویر مجسمه یکی از فرماندهان باستانی یونان - برخی می گویند این مجسمه که در خاک کشور ایتالیا می باشد از روی اصل آن کپی زده شده است، چنان که بسیاری از مجسمه یونانیان توسط رومیان به تقلید و تاثیر باز ساخته شد.

تصویر مجسمه بانوی یونانی - بدون نام

تصویر مجسمه یکی از اساطیر یونان باستان : سپیآ

مجسمه های یونان باستان : پرتاب کننده دیسک

تصویر مجسمه لاتونا Latona

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

مجسمه های داى بوُتسوُ ، بودای بزرگ

انی کاظمی — Mon, 05 Apr 2010 18:14:50 +0000

از آیالوییزا مک دانلد ترجمه ع. پاشایى

داى بوُتسوُ daibutsu (بوداى بزرگ، یعنى مجسمه بزرگ بودا). از نظر فنى، داى بوُتسوُ به آن مجسمه هاى بوداها و بوداسَف ها گفته مى شود که ارتفاعشان به جوْروکوُ برسد (یک جوْ شش وشاکوُ، که یک واحد قدیمى اندازه گیرى است معادل با ۸/۴ متر و برابر با ۱۶ فوت). عقیده بر این بود که این اندازه قد واقعى بودا بود، بیش از دو برابر قد یک آدم معمولى. ساخت پیکره هاى عظیم بودایى در ژاپن ملهم از مدل هایى بود که در قاره یافت مى شد. قدیمى ترین داى بوُتسوُ به داى بوُتسوُى آسوکا معروف است، که استاد کوُراتسوُکوُرى نوتورى در ۶۰۶م آن را براى معبد آسوکادِه را ریخت. این معبد در استان کنونى نارا واقع بود; این پیکره با ارتفاع جوْروکوُ هنوز موجود است، اما وضع چندان خوبى ندارد.

معروف ترین داى بوُتسوُى کهن پیکره مفرغ اندود وایروچَنَه بودا (به ژاپنى: بیروُشانا) است، در معبد تؤداى جى در نارا که به داى بوُتسوُى نارا معروف است. این داى بوُتسوُ دوبار (در ۱۱۸۰ و ۱۵۶۸) بدجورى آسیب دید و هربار تقریباً تماماً مرمت شد; تنها قسمت هاى اصلى پیکره کنونى تکه هایى از تختِ گل برگِ نیلوفرى است. در گزارش هاى تاریخى از دو داى بوُتسوُ یاد شده که امروزه دیگر وجود ندارند. روزگارى این دو داى بوُتسوُ با داى بوُتسوُى نارا به سه داى بوُتسوُ (سان داى بوُتسوُ) معروف بودند. این دو یکى مجسمه بوداسف اُوَلوکیتِشوارَه (کان نون) بود با هجده متر بلندى، در معبد چیشیکى جى در کاواچى (که اکنون قسمتى از استان ئوُساکا است)، و دیگرى یک مجمسه شش مترىِ بوداسف ماى تریه یَه (میروکوُ) در معبد سِکى دِه را در ئؤمى (استان کنونى شیگا). ساخت پیکره نشسته مفرغى بودا آمیتابه (آمیدا) در معبد کؤتوکوُئین در کاماکوُرا، معروف به داى بوُتسوُى کاماکوُرا (یا، هاسِه)، در نیمه قرن سیزدهم تمام شد. این داى بوُتسوُى بلند ۵/۱۱ مترى در ساختمان معبدى بود که در ۱۴۹۵ از میان رفت، و از آن زمان تاکنون در هواى آزاد نشسته است، داى بوُتسوُى هؤکوْجى ــ معبدى در کیوتو که در ۱۵۸۹ به دست سردار تویوتومى هیده یوشى کامل شد ــ در اصل از چوب ساخته شده بود و ۱۸ متر بلندى داشت. در زمین لرزه ۱۵۹۶ ویران شد و در ۱۶۱۲ یک پیکره مفرغى ۱۹مترى جاى آن را گرفت. این پیکره هم در ۱۶۶۲ با زلزله دیگرى ویران شد، و سرانجام جاى آن را یک پیکره خیلى کوچک تر چوبى گرفت.

آیالوییزا مک دانلد

ترجمه ع. پاشایى

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

ارتش سفالی چین باستان

انی کاظمی — Sat, 19 Dec 2009 10:29:05 +0000

کین شی هوانگدی، نخستین امپراتور سلسله کین، کسی بود که ایالات مختلف کشور چین را متحد کرد و در سال ۲۲۱ پیش از میلاد امپراتوری چین را رسماً پایه گذاری کرد. آرامگاه امپراتور کین (مرگ به سال ۲۱۰ پیش از میلاد) در شهر شیان واقع در استان شانشی به همراه سربازان سفالی مشهوری که در سال ۱۹۷۴ در این آرامگاه کشف شدند، از سال ۱۹۸۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدهاند.

کین شی هوانگدی، با پایهگذاری ی

ک حکومت مرکزی قدرتمند و متحد کردن نواحی مختلف چین که تا پیش از آن دائم با یکدیگر در حال جنگ بودند، سنتی را پایهگذاری کرد که توسط سلسلههای آتی نیز پی گرفته شد و تا سال ۱۹۱۲ میلادی که آخرین امپراتور سلسله کینگ بر این کشور حکمرانی میکرد، ادامه داشت.

نخستین امپراتور سلسله کین پس از آن که طی جنگهایی طولانی ۶ ایالت مختلف چین را با یکدیگر متحد کرد، به یکدست کردن قوانین و فرآیندهای اداری در قلمرو پهناور خود پرداخت. در این دوره خط و پول رسمی کشور چین یک شکل شد و قوانین مختلفی حتی برای طول محور چرخ گاریها و ارابهها و عرض شاهراهها تصویب شد.

ارتش سفالی نخستین امپراتور سلسله کین، از ۸۰۹۹ سرباز که هر یک قد و هیکل و چهره متفاوتی دارند تشکیل شده است. این سربازان سفالی بر اساس الگوی سربازان منتخب ارتش آن زمان چین که از جمله جنگجوترین سربازان کل تاریخ چین بودهاند، ساخته شدهاند.

این مجسمه در حالات و با ساز و برگ گوناگونی ساخته شدهاند که از جمله آنها میتوان به سربازان پیاده نظام که حالت ایستاده دارند، کمانداران که در حالت زانوزده ساخته شدهاند و نیز ارابهرانانی که ارابههای متصل به چندین اسب را میرانند اشاره کرد. نکته جالب توجه این که چهره هر یک از این ۸ هزار سرباز شکل و حالت و حتی مدل موی منحصر به فردی دارد.

سه بخش مختلف این ارتش سفالی در سه گودال مختلف کشف شدهاند: گودال اول که مشهورترین و بزرگترین گودال نیز هست، سربازان پیادهنظام را در خود جای داده است. گودال دوم به سربازان سوارهنظام تعلق دارد و گودال سوم نیز به افسران و درجهداران تعلق دارد.

کین شی هوانگدی از آن جا دستور ساخت و دفن مجسمههای سفالی را صادر کرد که باور داشت این ارتش پس از مرگ از او محافظت خواهد کرد. جنگجویان سفالی با آرایش جنگی در یک و نیم کیلومتری مقبره امپراتور و رو به سرزمینهای دشمن دفن شدهاند، به طوری که بین دشمن و مقبره امپراتور قرار بگیرند.

اما این جنگجویان سفالی کمتر از ۵۰ سال پس از مرگ امپراتور و در جریان شورش دهقانان چینی دچار آتشسوزی و آسیبهای جدی شدند. بر اساس طراحی اولیه، سقفی چوبی بر فراز سر این سربازان ساخته شده بود، اما بر اثر آتشسوزی این سقف چوبی روی سربازها سقوط کرد و موجب تخریب بسیاری از آنها شد. آتش همچنین موجب از بین رفتن رنگ سطح مجسمهها شد که به آنها حالتی رئالیستیتر میداد. البته گودال افسران و درجهداران از شر آتش در امان ماند و امروز هنوز بقایای رنگ را روی بعضی از مجسمههای این گودال میتوان مشاهده کرد.

ارتش سفالی کین در ماه مارس سال ۱۹۷۴ و در جریان حفر چاهی که سه کشاورز محلی برای آبیاری مزارع خود قصد حفرش را داشتند، کشف شد.

اما حفاری کارشناسی باستانشناسان در محل مدت کوتاهی پس از کشف مجسمهها آغاز شد. در آن زمان بسیاری از مجسمهها به طرز بدی آسیب دیده بودند. باستانشناسان از آن زمان تاکنون موفق به ترمیم بسیاری از مجسمهها شدند و هنوز نیز گروهی باستانشناس در حال تلاش برای چسباندن قطعات مجسمههای خرد شده به یکدیگر و احیای شکل اصلی مجسمهها هستند. تخمین زده میشود تکمیل پروژه مرمت مجسمهها حدود ۵۰ سال به طول میانجامد.

تا به حال حدود سه تا چهار گودال که هر یک ۴ تا ۸ متر عمق دارند مورد حفاری باستانشناسان قرار گرفته است و در این محل موزهای نیز با نام موزه ارتش سفالی نخستین امپراتور کین تأسیس شده است.

منبع سایت رسمی سی کی آر : CRI.cn

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

جزیره ایستر و تندیس های مرموز

انی کاظمی — Wed, 09 Sep 2009 05:37:31 +0000

جزیره ایستر و بناهای مشابه شاید بسیاری دیگر از معمای جزیره ایستر هرگز فاش نشود . در بین انها میتوان به تونلهای زیر زمینی و ترتیب چیدن کله های سنگی که ادمی را بیاد دایره شگفت انگیز ” استون هنج ” ویا نحوه قرار دادن سنگهای ” منهیر”ها در بریتانی می اندازد – اشاره کرد . ان تونلها انباشته از استخوانهای انسانهای باستانی است و همینطور دارای سنگ نوشته های دیواری است که شبیه سنگ نوشته های تمدنهای امریکای مرکزی و جنوبی است و همچنین تصاویر خدایان به جا مانده شبیه به تصاویر مورد پرستش در هندوستان وچین و مصر باستان میباشد . برای مثال ” انسانهای پرنده ” جزیره ایستر به طور حتم وابسته به حجاری ” مرد اتش ” که در هندوستان, امریکا و کشورهای حاشیه دریای مدیترانه وجود دارد میباشد

– موجود افسانه ای که سمبل مادر تمدن کره زمین یا ” اتلانتیس” افسانه ای است . ایا باور نمائیم که از مردمان اتلانتیس به جزیره ایستر امده اند.؟ شاید بر پایه افسانه هایی که میگویند : در ایام بسیار دور شاه ” هوتو ماتوآ ” به اتفاق ملکه اش و هفت هزار اعوان و انصارش به وسیله دو کشتی از دریا امدند, انها از دو تا جزیره واقع در خاستگاه خورشید ( مشرق زمین ) امدند, و زمانیکه به اینجا رسیدند جزیره انها به قعر دریا فرو رفت . به هر حال بسیاری از دانشمندان بر این باورند که انها اتلانتیسی نبوده بلکه احتمالا” از مردم جزایری بودند که سابقا” در حدو فاصل جزیره ایستر و قاره امریکا وجود داشته اند . قرنها پیش مردم جزیره ایستر بین دو تا پنج هزار نفر بودند که به دو دسته تقسیم می شدند . مردمان عادی که دارای گوشهای کوتاهی بودند و اعیان که دارای گوشهای درازی بودند, یعنی این تعداد نرمه گوشهای خود را به وسیله اویزان کردن وزنه های مناسب دراز نموده اند,مشابه گوشهایی که در کله های سنگی مشاهده می کنیم . تا اینکه اعوام طغیان نمودند و ان جنگ داخلی منجر به کاهش جمعیت شد . دراز نمودن لاله گوش به عنوان نجیب زادگی در میان ” اینکا “ها نیز مرسوم بوده است – و این موضوع عجیب خواهد بود که این رسم بطور مستقل هم در جزیره ایستر و هم در “پرو ” مرسوم شده باشد . علاوه بر این خیلی از ابزار و کارهای هنری مردم این جزیره شباهت عجیبی به ابزار و کارهای هنری مردم باستانی پرو دارند . پس این احتمال وجود دارد که اینکاها خود را به جزیره ایستر رسانده و سپس به وسیله مهاجرین پولینزی از انجا رانده شده اند . اگر چنین باشد این احتمال وجود دارد که تازه واردین ایین پرستش را از اینکاها فرا گرفته و ان تندیس ها را درست نموده اند. شاید هم عقیده اجداد غول پیکر ما در زمانهای خیلی دور را همراهان ” هوتوماتوآ ” شاه اخذ نمده بودند . در این صورت شباهت غیر عادی بین پایه تندیس های سنگی این جزیره با نو ” پاشا کامک ” و ” تایاهواناکوی* ” اسرار امیز در امریکای جنوبی قابل توجیه باشد . باید بیاد داشته باشیم که بومیان باستانی امریکا تصور میکردند که در میان اجداد افسانه ای انها – غولهایی نیز وجود داشتند و از روی بعضی از حجاری های حیوانات عجیب که در صحرای پرو وجود دارد , نمونه های کوچکی را نیز در جزیره ایستر ساخته اند .

نمونه دیگری از همسویی که در جزیره ایستر مشاهده شده این است که علامت حلزونی را که اینکاها – مصریان عهد باستان و سایر مردم باستان به عنوان علامت عدد ۱۰۰ بکار میبردند, در انجا نیز به همین عنوان بکار میرفته است . اگر این فرضیه را بپذیریم که مردمان باستانی امریکا از بازماندگان بلافصل مردم اتلانتیس بوده اند در ان صورت جزیره ایستر نیز مربوط به قاره گمشده معروف خواهد بود . به هر حال در ان جزیره اثار باستانی قدیمی از تمدن اینکاها بچشم میخورد . از جمله اطاق اموات و تونلهایی زیر اقیانوس . خیلی از زمین شناسان بر این عقیده اند که گستره جزیره از این که هست بزرگتر نبوده است, اما قبول این نکته که ساکنان انجا این تونلهای بزرگ را بدون اینکه بجای دیگری منتهی بشوند, تنها برای لذت بردن از کندن سنگ انجام داده اند – نامعقول جلوه مینماید و چنین تصور میشود که ان تونلها شبکه ارتباطی بین چند جزیره اطراف بوده اند که حالا محو شده و زیر اب رفته اند . درست مانند شبکه ارتباطی زیر دریایی که بین مجمع الجزایر هاوایی موجود است و طبق این فرضیه این امکان وجود دارد که جزیره ایستر را به عنوان قربانگاه و گورستان دیگر جزایر انتخاب کرده بودند . و عده ای پا را از این فراتر نهاده و معتقدند که این جزیره به همین دلیل نفرین شده است و انواع بدبختی ها که بر سر مردم انجا نازل میشود . البته اینگونه تفکرات خرافی و موهوم بیش نیستند – هر چند که باید بپذیریم ساکنان ان جزیره در همه ادوار دچار مصیبت و بدبختی بوده اند . بعضی دیگر هنوز معتقدند که این جزیره نوعی معبد بوده که وقف مبارزه پایان ناپذیر بشر و نیروهای مخرب کیهانی و بلایایی مکرر ان بوده است .

انها معتقدند که این جزیره بخشی از یک قاره گمشده که خود بخشی از سطح زمین در دوران های قدیم از قبیل لموریا – گوندوانا و مو بوده است – میباشد . با وجود اینها عده ای ادعا می کنند در کتب باستانی تبت شواهدی دال بر وجود جزیره ای دست یافته اند که تاثیری بر ما ندارد – ولی به طور حتم نوادگان ما را تحت تاثیر قرار خواهد داد . انها باز معتقدند که جزیره ایستر چند فاجعه جهانی را پشت سر نهاده و به موجودیت خود ادامه خواهد داد – ولی وقتی نوبت ان نیز فرا رسد و به زیر ابها فرو برود – ان وقت دنیا بپایان خواهد رسید . ایا چنین خواهد شد.؟ اینها مطالبی بود از نظرات مختلف درباره جزیره ایستر – ایا روزی معمای این جزیره حل خواهد شد .؟ شما چه نظری دارید

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

جزیره ایستر

انی کاظمی — Tue, 08 Sep 2009 07:42:38 +0000

شاید بسیاری دیگر از معمای جزیره ایستر هرگز فاش نشود . در بین انها میتوان به تونلهای زیر زمینی و ترتیب چیدن کله های سنگی که ادمی را بیاد دایره شگفت انگیز ” استون هنج ” ویا نحوه قرار دادن سنگهای ” منهیر”ها در بریتانی می اندازد – اشاره کرد . ان تونلها انباشته از استخوانهای انسانهای باستانی است و همینطور دارای سنگ نوشته های دیواری است

که شبیه سنگ نوشته های تمدنهای امریکای مرکزی و جنوبی است و همچنین تصاویر خدایان به جا مانده شبیه به تصاویر مورد پرستش در هندوستان وچین و مصر باستان میباشد . برای مثال ” انسانهای پرنده ” جزیره ایستر به طور حتم وابسته به حجاری ” مرد اتش ” که در هندوستان, امریکا و کشورهای حاشیه دریای مدیترانه وجود دارد میباشد – موجود افسانه ای که سمبل مادر تمدن کره زمین یا ” اتلانتیس” افسانه ای است . ایا باور نمائیم که از مردمان اتلانتیس به جزیره ایستر امده اند.؟ شاید بر پایه افسانه هایی که میگویند : در ایام بسیار دور شاه ” هوتو ماتوآ ” به اتفاق ملکه اش و هفت هزار اعوان و انصارش به وسیله دو کشتی از دریا امدند, انها از دو تا جزیره واقع در خاستگاه خورشید ( مشرق زمین ) امدند, و زمانیکه به اینجا رسیدند جزیره انها به قعر دریا فرو رفت . به هر حال بسیاری از دانشمندان بر این باورند که انها اتلانتیسی نبوده بلکه احتمالا” از مردم جزایری بودند که سابقا” در حدو فاصل جزیره ایستر و قاره امریکا وجود داشته اند . قرنها پیش مردم جزیره ایستر بین دو تا پنج هزار نفر بودند که به دو دسته تقسیم می شدند . مردمان عادی که دارای گوشهای کوتاهی بودند و اعیان که دارای گوشهای درازی بودند,

یعنی این تعداد نرمه گوشهای خود را به وسیله اویزان کردن وزنه های مناسب دراز نموده اند,مشابه گوشهایی که در کله های سنگی مشاهده می کنیم . تا اینکه اعوام طغیان نمودند و ان جنگ داخلی منجر به کاهش جمعیت شد . دراز نمودن لاله گوش به عنوان نجیب زادگی در میان ” اینکا “ها نیز مرسوم بوده است – و این موضوع عجیب خواهد بود که این رسم بطور مستقل هم در جزیره ایستر و هم در ”پرو “ مرسوم شده باشد . علاوه بر این خیلی از ابزار و کارهای هنری مردم این جزیره شباهت عجیبی به ابزار و کارهای هنری مردم باستانی پرو دارند . پس این احتمال وجود دارد که اینکاها خود را به جزیره ایستر رسانده و سپس به وسیله مهاجرین پولینزی از انجا رانده شده اند . اگر چنین باشد این احتمال وجود دارد که تازه واردین ایین پرستش را از اینکاها فرا گرفته و ان تندیس ها را درست نموده اند. شاید هم عقیده اجداد غول پیکر ما در زمانهای خیلی دور را همراهان ” هوتوماتوآ ” شاه اخذ نمده بودند . در این صورت شباهت غیر عادی بین پایه تندیس های سنگی این جزیره با نو ” پاشا کامک ” و ” تایاهواناکوی* ” اسرار امیز در امریکای جنوبی قابل توجیه باشد . باید بیاد داشته باشیم که بومیان باستانی امریکا تصور میکردند که در میان اجداد افسانه ای انها – غولهایی نیز وجود داشتند و از روی بعضی از حجاری های حیوانات عجیب که در صحرای پرو وجود دارد , نمونه های کوچکی را نیز در جزیره ایستر ساخته اند . نمونه دیگری از همسویی که

در جزیره ایستر مشاهده شده این است که علامت حلزونی را که اینکاها – مصریان عهد باستان و سایر مردم باستان به عنوان علامت عدد ۱۰۰ بکار میبردند, در انجا نیز به همین عنوان بکار میرفته است . اگر این فرضیه را بپذیریم که مردمان باستانی امریکا از بازماندگان بلافصل مردم اتلانتیس بوده اند در ان صورت جزیره ایستر نیز مربوط به قاره گمشده معروف خواهد بود . به هر حال در ان جزیره اثار باستانی قدیمی از تمدن اینکاها بچشم میخورد . از جمله اطاق اموات و تونلهایی زیر اقیانوس . خیلی از زمین شناسان بر این عقیده اند که گستره جزیره از این که هست بزرگتر نبوده است, اما قبول این نکته که ساکنان انجا این تونلهای بزرگ را بدون اینکه بجای دیگری منتهی بشوند,تنها برای لذت بردن از کندن سنگ انجام داده اند – نامعقول جلوه مینماید و چنین تصور میشود که ان تونلها شبکه ارتباطی بین چند جزیره اطراف بوده اند که حالا محو شده و زیر اب رفته اند . درست مانند شبکه ارتباطی زیر دریایی که بین مجمع الجزایر هاوایی موجود است و طبق این فرضیه این امکان وجود دارد که جزیره ایستر را به عنوان قربانگاه و گورستان دیگر جزایر انتخاب کرده بودند . و عده ای پا را از این فراتر نهاده و معتقدند که این جزیره به همین دلیل نفرین شده است و انواع بدبختی ها که بر سر مردم انجا نازل میشود . البته اینگونه تفکرات خرافی و موهوم بیش نیستند – هر چند که باید بپذیریم ساکنان ان جزیره در همه ادوار دچار مصیبت و بدبختی بوده اند . بعضی دیگر هنوز معتقدند که این جزیره نوعی معبد بوده که وقف مبارزه پایان ناپذیر بشر و نیروهای مخرب کیهانی و بلایایی مکرر ان بوده است . انها معتقدند که این جزیره بخشی از یک قاره گمشده که خود بخشی از سطح زمین در دوران های قدیم از قبیل لموریا – گوندوانا و مو بوده است – میباشد . با وجود اینها عده ای ادعا می کنند در کتب باستانی تبت شواهدی دال بر وجود جزیره ای دست یافته اند که تاثیری بر ما ندارد – ولی به طور حتم نوادگان ما را تحت تاثیر قرار خواهد داد . انها باز معتقدند که جزیره ایستر چند فاجعه جهانی را پشت سر نهاده و به موجودیت خود ادامه خواهد داد – ولی وقتی نوبت ان نیز فرا رسد و به زیر ابها فرو برود – ان وقت دنیا بپایان خواهد رسید . ایا چنین خواهد شد.؟ اینها مطالبی بود از نظرات مختلف درباره جزیره ایستر – ایا روزی معمای این جزیره حل خواهد شد .؟ شما چه نظری دارید.

* نام ایستر – عید پاک مسیحیان که برابر است با عید فطر یا عید فصح یهودیان و در اولین یکشنبه فروردین ماه و بعد از اینکه ماه قمری از چهاردهم گذشته باشد جشن گرفته میشود

**تونل های زیرزمینی - بزودی یک مطلب باستان شناسی درباره تونل های زیر زمینی در وبلاک قرار خواهد گرفت

***لیما – پایتخت پرو

منبع : Yahoo2.Blogfa.com

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

مجسمه آزادی مسیح

انی کاظمی — Mon, 31 Aug 2009 21:55:08 +0000

مجسمه مشهوری که در برزیل در شهر Rio de Janeiro قرار دارد و بسیاری از مردم آن را در تلویزیون دیده اند در حقیقت مجسمه مسیح منجی است. این مجسمه با ۱۲۵ فوت ارتفاع در سال ۱۹۲۶ و در ارتفاع ۷۱۰ متری نوک کوه Corcovado ساخته شده است. مجسمه مذکور حالت ایستاده عیسی مسیح را در حالیکه دستان خود را کاملاً باز کرده است نشان می دهد که این حالت نشان دهنده پذیرش همه انسانها در آغوشش است. مجسمه عیسی مسیح نشانه برزیل است که امروزه شهرتی جهانی پیدا کرده است.

توریستهایی که از برزیل دیدن می کنند حتماً به دیدن این مجسمه نیز می روند. دست چپ این مجسمه به سمت شمال شهر Rio de Janeiro و دست راست آن به سمت جنوب شهر اشاره می کند. مناظر بسیار جذابی را می توان از آنجا مشاهده کرد که نفس را در سینه تماشاچی حبس می کند. این مناظر شامل شهر Rio، خلیج، کوه Sugarloaf و ساحل رودخانه های Copacabana و Ipanema می شود. علاقمندان به فوتبال نیز می توانند منظره ای از استادیوم را مشاهده نمایند

مجسمه زیبا آزادی حضرت مسیح در برزیل

مجسمه زیبا آزادی حضرت مسیح در برزیل بر فراز کوه

شاهکار معماری جهان : مجسمه زیبا آزادی حضرت مسیح در برزیل

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

تصاویری از مجسمه های یونان باستان

انی کاظمی — Wed, 05 Aug 2009 03:27:34 +0000

مجسمه دیونسیوس <خداى شراب و میگسارى و زراعت – مجسمه سخنور یونانی سخنور

مجسمه آپولو با سگ شکاری – مجسمه پسر هلینستى با خاری در پایش

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

ونوس الاهه عشق و زیبایی روم و یونانی

انی کاظمی — Tue, 21 Jul 2009 19:47:54 +0000

Venus الاهه عشق و زیبایی رومی (همتای Aphrodite یونان باستان) میباشد. اما در بین اسطوره های ایران، الاهه ای بدین نام دیده نمیشود !

عکس لخت و برهنه، با ویژگی های سکسی مجسمه ونوس الهه عشق یونان و روم باستان

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»