تاریخ ما » باستان شناسی

شواهدی از روابط فرهنگی ایران و آسیای میانه در عصر مفرغ

انی کاظمی — Fri, 13 Jan 2012 14:54:23 +0000

به گزارش روز دوشنبه اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان شمالی، ‘علی اکبر وحدتی’ گفت: این یافته ها در جریان کاوشهای اخیر بر روی محوطه باستانی ‘چلو’ حوالی شهر ‘سنخواست’ از توابع شهرستان جاجرم به دست آمده است.

وی افزود: فصل نخست کاوش باستانشناسی در محوطه تپه باستانی چلو مهر ماه امسال با همکاری هیات ایتالیایی و نظارت مستقیم پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری انجام شد.

معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری خراسان شمالی ادامه داد: این محوطه یک استقرارگاه باستانی وسیع در حوالی شهر سنخواست است که نشانه‌های استقرار از دوره مس و سنگ تا دوره آهن(هزاره چهارم تا نخست پیش از میلاد) در آن برجای مانده است.

وحدتی گفت: این محوطه با گستره حدود ۶۰ هکتار در زمره بزرگترین استقرارگاههای پیش از تاریخ در شمال شرق کشور است که ایجاد شش کارگاه کاوش و ۲۸ گمانه تعیین حریم در بخشها‌ی محوطه، نتایج ارزشمندی را به بار آورد.

وی افزود: کاوش در محوطه چلو در دو بخش استقراری و گورستان انجام شد که چشم‌انداز جدیدی از باستانشناسی پیش از تاریخ حوزه ‘رود کالشور’ و منطقه شمال شرق کشور را ترسیم کرد.

سرپرست تیم مشترک باستانشناسی ایران و ایتالیا در خراسان شمالی اظهار داشت: در منطقه گورستان با وجود فعالیتهای کشاورزی در دهه‌ های قبل و تخریب تعدادی از گورها، بر اساس اطلاعات حاصل از کاوش در شش گور می‌ توان بخشی از آداب تدفین را بازسازی کرد.

وی گفت: برنامه باستانشناسی در محوطه چلو با هدف مطالعه توالی فرهنگی دوره پیش از تاریخ در منطقه و نیز تعیین عرصه و پیشنهاد حریم محوطه برای حفاظت و پایش بهتر از آن در برابر فعالیتهای مخرب انسانی صورت گرفت.

او افزود: در گورستان محوطه چلو مرده‌ها به پهلوی راست و به حالت خمیده(چمباتمه زده) دفن شده‌اند و هدایای تدفینی اغلب در بالای سر و کنار پاهای آنها چیده شده و در تمام گورهای کاوش شده یک ظرف آشپرخانه‌ ای وجود دارد که در آن بقایای مواد غذایی به چشم می‌خورد.

وحدتی ادامه داد: نخستین ‌بار است که یک گورستان مربوط به دوره فرهنگی مجموعه باستان‌شناسی ‘مرو باختر’ در شمالشرق ایران با روش علمی کاوش می‌شود و در آن هم اشیا تجملاتی و هم سفال شاخص این دوره فرهنگی پیدا شده است.

وی گفت: کشف این آثار از محوطه چلو به مطالعه تعاملات فرهنگی بین ایران و آسیای میانه در اواخر هزاره سوم و اوایل هزاره دوم پیش از میلاد کمک شایانی خواهد کرد.

او افزود: کاوش تیم مشترک در نیمه غربی محوطه چلو یک محدوده ذخیره‌سازی آذوقه به مساحت حدود یک هکتار را آشکار ساخت و آثاری از مهر و موم دهانه خمره‌ها به دست آمد که به احتمال قوی نشاندهنده یک نظام انبارداری پیشرفته و کنترل مواد ورودی و خروجی به انبارها است.

وی گفت: بر اساس اطلاعات حاصل از کاوش، این محدوده ذخیره‌ سازی در عصر مفرغ قدیم و میانی فعال بوده است.

او افزود: بر اساس بررسیهای باستانشناسی این منطقه در دوره‌ پیش از تاریخ با مناطق آسیای میانه، دشت گرگان و فلات مرکزی ایران در ارتباط بوده است.

معاون اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان شمالی ادامه داد: محوطه باستانی چلو در مسیر یک شاهراه باستانی قرار گرفته که در قرون اولیه اسلام نیشابور و گرگان را به هم مرتبط می‌کرده و شاید بتوان گفت این راه از دوره پیش از تاریخ شکل گرفته است.

وحدتی افزود: با ادامه کاوش در این محوطه در سالهای آتی می‌توان نقش کلیدی منطقه حاشیه کویر و حوزه کالشور را در تکامل فرهنگهای پیش از تاریخ شمال شرق فلات روشن ساخت و به سوالات مهمی در مورد روابط فرهنگی ایران و آسیای میانه پاسخ داد.

سرپرست ایرانی تیم مشترک ایران – ایتالیا در کاوش تپه چلو گفت: محوطه باستانی چلو نظر به جایگاه مطالعاتی و اهمیت فرهنگی ‌اش در سال ۱۳۸۶ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

کاوشگران ایتالیایی و فرانسوی چهار سال پیش با مطالعه بر روی تپه تاریخی چلو سنخواست، دیرینگی آن را بیش از پنج هزار سال تخمین زده بودند.

بخشی از این محوطه تاریخی که در حاشیه مزارع کشاورزی منطقه قرار دارد مدتی پیش توسط برخی از افراد محلی مورد تخریب قرار گرفته و شخم زده شده بود.

شهر ‘سنخواست’ مرکز بخشی با همین نام از توابع شهرستان جاجرم واقع در ۱۰۰ کیلومتری جنوب غربی بجنورد سه هزار و ۲۰۰ نفر جمعیت دارد.ک/۱

منبع : ایرانا

بازنشر : تاریخ ما، اِنی کاظمی

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

“تئوتی هو آکان” قطعه ای از منظومه شمسی بر پهنه سیاره زمین

انی کاظمی — Sat, 05 Nov 2011 11:41:12 +0000

خیابان مردگان و هرم ماه

از شمال به جنوب یک جاده باشکوه و مجلل به عرض ۴۰ متر کشیده شده است . بومیان این جاده را ” خیابان مردگان ” می نامند . در دو سوی این خیابان پر ابهت, اهرام و معابد متعددی ساخته شده است . منهی الیه شمالی این خیابان با قسمت جنوبی ان دارای اختلاف سطحی معادل ۴۰ متر است . طوری که مشاهده گری که در جنوب ایستاده است, دچار خطای باصره شده و تصور می کند که جاده به سوی اسمان امتداد دارید . این وضعیت جالب تا امروز هم باقی مانده است . کسی که در منتهی الیه پائین جاده ایستاده است, یک پلکان بی پایان با پله های یکسان و یکدست را می بیند که سرانجان پس از طی سه کیلومتر با معبد یا همان ” هرم ماه ” درهم می امیزد و محو میشود . اما اگر از جهت عکس, یعنی از معبد ماه به جاده بنگریم تنها یک خیابان مستقیم دیده میشود . نقشه ساختمانی جاده بگونه ای است که از این دیدگاه هیچ یک از پله ها دیده نمیشود . تو گویی ارواح پلکان را با خود به دنیای مردگان برده اند .! دانش رسمی باستان شناسی معتقد است که طراحان و سازندگان ناشناس این شهر عجیب, انسانهای عهد حجر بوده اند.!! جوابی که از خود این شهر اسرارامیز تعجب برانگیزتر به نظر میرسد.!! هر مهندس جاده سازی امروزی بخوبی میداند که مساحی یک جاده ۳ کیلومتری به نحوی که در فواصل معین, هر چند متر یکبار شش پله و یک سکوی مسطح عظیم, جانشین شش پله و یک سکوی مسطح دیگر بشود و در عین حال در پایان این مسیر شیب دار, تمام این بازی ظریف با پله و سکو با دقتی کمتر از چند میلیمتر با یک هرم عظیم در هم امیزد, تا چه حد دشوار و مستلزم چه محاسبات بغرنج و طاقت فرسای است . در چنین محاسباتی نباید حتی یک پله و یا یک سکو و یا یکی از انهمه فواصل مختلف از استاندارد معیین شده تجاوز کند . ایا واقعا انسانهای عهده حجر توانایی این محاسبات و برنامه ها را داشته اند.؟! ایا پذیرش این ادعا منطقی و عاقلانه است.؟! متاسفانه در اکثر معماهای باستان شناسی – حرفهای نامعقولی از زبان بعضی از کارشناسان این رشته خارج میشود که ایکاش لااقل سکوت میکردند . پس گفتیم که “خیابان مردگان ” در برابر هرم ماه به پایان میرسد . این هرم مجموعه ای پله مانند است که قاعده ان ۲۰۰ * ۱۵۰ متر مساحت دارد . این ابعاد کمی بیشتر از دو برابر یک زمین فوتبال است . ساختمان هرم از پنج طبقه یا پنج تراس که بر روی هم قرار گرفته اند – تشکیل شده است و ارتفاع نهایی ان ۴۴ متر میباشد . در وسط پلکانی وجود دارد که به بالاترین سکوی هرم منتهی میشودد . میگویند در قدیم بر روی این سکو یک مجسمه زرین قرار داشته است .

هرم خورشید

در سمت چپ – از موضع هرم ماه – عظیم ترین بنای امریکای مرکزی سر به اسمان بر افراشته است . این بناء که هرم خورشید نام دارد یکی دیگر از هرمهای موجود در شهر ” تئوتی هواکان ” میباشد . قاعده هرم خورشید ۲۶۵ * ۲۲۲ متر است و ارتفاع ان ۲۰ متر بلندتر از هرم ماه میباشد . با این حال اگر از بالاترین سکوی هرم خورشید به اطراف بنگریم چنین بنظر میرسد که ارتفاع هر دو هرم – یعنی هرم خورشید و هرم ماه – یکسان است . علت این خطای باصره همان شیب خیابان مردگان میباشد . بد نیست یاداور شوم که هرم خورشید در ” تئوتی هواکان ” از نظر حجم از هرم ” خئوپس ” در جیزه مصر, بزرگتر است . تخمین زده شده که این هرم از یک میلیون تن سنگ و خشت خام ساخته شده است . در اصل نمای خارجی هر دو هرم خورشید و ماه با اندودی از گل رنگی پوشیده بود . انطوری که رنگهای باقیمانده ثابت می کند – با رنگهای درخشان و زبا خودنمایی میکرد . در راس هرم خورشید مجسمه بزرگی قرار داشت که روکش ان از طلا و نقره بود . این مجسمه حتی در دوران حاکمیت اسپانیایی ها نیز وجو داشت . اما به دستور ” خوان دزومارگا ” نخستین اسقف مکزیک, مجسمه را نابود کردند – چون او طلا و نقره را مهمتر از اثار باستانی یک تمدن دیرین می دانست.! در ادامه خیابان مردگان, با انواع هرمهای فاقد راس و سکوهای مسطحی روبر میشویم که غالبا مزین به نقش برجسته های زیبایی از مار بالدار – میمون – پلنگ و کاهنانی می باشند که اشیاء عجیب و نامشخصی در دست و با بالهای بزرگی به شانه دارند .

معبد ” کوئتسال کوتل”

سومین ساختمان بزرگ ” تئوتی هواکان ” معبد ” کوئتسال کوتل ” میباشد که طول هر یک از ضلع این معبد به ۴۰۰ متر میرسد . در قدیم الایام در هر یک از سمتهای شمال – جنوب و غرب ان چهار هرم وجود داشت که امروز از انها تنها خرابه تپه مانندی بجا مانده است . معبد دارای تزیینات و نقش برجسته های باشکوهی از انواع مارهای بالدار که دور حاشیه ها چنبر زده اند . صورتکهای از موجودات شرور و دیو اسا از دیوار پله ها به تماشاگر خیره شده اند .

“ تئوتی هو اکان ” یا نقشه منظومه شمسی بر روی زمین.!!

تمام هرمها و ساختمانها با یک محاسبه پیچیده و هندسه دقیق به هم مربوط میشوند . پله های منظم و ناگهان سکوهای عریض و طویل, اما در قانونی خاص و حساب شده .!! چه کسانی نقشه های شهر را به سازندگان ” تئوتی هواکان ” داده است . هدف از ساخت این شهر با پله ها و سکوها و در اخر هرمهای منظم چه بوده است . چگونه ممکن است تمدنی بیش از ۱۰۰۰ سال از روی نقشه نیاکان, به ساخت و توسعه شهر ادامه دهند .؟ در کنگره بین المللی امریکا شناسان که در سال ۱۹۸۴ در شهر مکزیک برگزار شد, شخصی بنام ” هیو هارلستون ” ریاضیدان و شیفته باستان شناسی امریکای لاتین ,سخنرانی مهیج و جالبی ایراد نمود که باعث سردرگمی کارشناسان گردید . اقای هارلستون مدتها در شهر ” تئوتی هواکان ” به جستجوی برای یافتن یک واحد طول ثابت که در مورد تمام ساختمانهای شهر صادق باشد پرداخته و این واحد ثابت را پیدا کرده بود . واحد طول قوم ” مایا ” معادل ۰۵۹ /۱ متر میباشد و اقای هارلستون بر این واحد نام بومی ” هوناب ” را نهاد است که معنای ان مقیاس یا واحد میباشد . این متر , واحد طول قوم مایا در ساختن شهر ” تئوتی هواکان ” بوده است . و ان را میتوان در مورد تمام بناها و مسافتهای شهر نامبرده مورد استفاده قرار داد . بر این اساس معبد کوئتسال کوتل ” – هرم خورشید و هرم ماه دقیقا” ۲۱ , ۴۲ , ۶۳ هوناب

( واحد ) ارتفاع دارند . یعنی نسبت ارتفاع انها به یکدیگر مانند ۱ به ۲ به ۳ میباشد . اقای هارلستون با دادن این ارقام به کامپیوتر به نتایج و محاسبات شگفت اوری دست پیدا کرد . وی کشف کرد که فاصله هرمهای کوچک حاشیه خیابان مردگان تا معبد ” کوئتسال کوتل ” در واقع نسبت فاصله میانگین سیارات عطارد, زهره , زمین و مریخ تا خورشید محاسبه و انتخاب شده اند . بر این اساس عطارد با ۳۶ واحد زهره با ۷۲ واحد و زمین با ۹۶ واحد و مریخ با ۱۴۴ واحد, دقیقا به نسبت صحیح و در جای درست ( نسبت به خورشید = معبد کوئتسال کوتل ) قرار گرفته اند.! کمی انطرفتر از معبد ” کوئتسال کوتل ” جویباری جریان دارد که سازندگان شهر ” تئوتی هواکان ” ان را در بستر یک کانال مصنوعی جاری ساخته بودند . این کانال از زیر خیابان مردگان میگذرد . کانال نامبرده با ۲۸۸ واحد دقیقا نشانگر فاصله خورشید تا کمربندی خرده سیارات ( موسوم به سیارات صغار ) است که بین مریخ و مشتری قرار دارد . همانطور که حتما میدانید در کمربند خرده سیارات هم مانند یک جویبار هزاران تکه سنگ در حرکت است . ۵۲۰ واحد انطرفتر از معبد ” کوئتسال کوتل ” که مبدا محاسبات محسوب میشود بر روی همان محور بقایای یک معبد ناشناس قرار دارد . این ۵۲۰ واحد نماینده فاصله خورشید تا سیاره مشتری میباشد . ۹۴۵ واحد انطرفتر نیز معبد دیگری بچشم میخورد که از ان هم تنها خرابه ای بجا مانده است . این معبد نماینده سیاره زحل است . و بالاخره ۱۸۴۵ واحد انطرفتر, در انتهای خیابان مردگان, مرکز هرم ماه واقع میباشد که دقیقا بر روی مدار اورانوس قرار گرفته است . اگر مسیر خیابان مردگان را ادمه دهیم, امتداد این مسیر مجازی از روی قلل کوهستان ” سروگوردو ” میگذرد . در انجا هم بقایای یک معبد کوچک و یک برج قدیمی دیده میشود که بر روی پی های بسیار قدیمی تری بنا شده اند . اگر بر روی این خط فرضی به ترتیب ۲۸۸۰ و ۳۷۸۰ واحد جدا کنیم, با بناهای نامبرده مواجه میشویم که نشانگر مدار دو سیاره نپتون و پلوتون میباشد . بدین ترتیب معلوم میشود که خیابان مردگان شهر ” تئوتی هو اکان ” در واقع مدل کوچکی از منظومه شمسی میباشد . نکته جالب انکه هرم بزرگ خورشید جزیی از این سیستم محسوب نمیشود . چون این هرم بر روی محور مستقیم خیابان مردگان قرار دارد . کاملا مشخص است که طراحان و سازندگان این شهر افسانه ای با منظور نمودن تپه های انسوی بلوار مردگان از همان ابتدا این منطقه را برای ساختن مدل کوچکی از منظومه شمسی در نظر گرفته بودند . اما سازندگان این شهر مشخصات مدارها و میانگین مسافت سیارات منظومه شمسی تا خورشید را از کجا می دانستند.؟!! سیاره اورانوس در سال ۱۷۸۱ – سیاره نپتون در سال ۱۸۴۵ و سیاره بسیار کوچک پلوتون تازه در سال ۱۹۳۰ کشف گردید . ایا ” ارباب ” نشانه ای از ماورای زمین از دانش و علوم خود برای زمینیان از خود باقی گذاشته اند.!

عایقی از جنس میکا در زیر هرم خورشید

در سال ۱۹۷۵ باستان شناسان بصورت اتفاقی در زیر هرم خورشید, محوطه های زیرزمینی جدیدی را کشف کردند . در این اتاقها و حفره های زیرزمینی رازی شگفت انگیز وجود دارد که دنیای باستان شناسی هیچ حرف و اندیشه ای برای بیان ان ندارد . دیوارهای این اتاقها با قشر ضخیمی از” میـــکا ” یا سنگ” طلق” ایزوله شده است . اما مگر این قشر میکا چه معمای مرموزی را در خود پنهان کرده است.؟ سقف شبستانی را در نظر مجسم کنید که از سنگ ساخته شده است . بر روی این سقف سنگی یک قشر ۱۵ سانتیمتری از میکا و بر روی ان دوباره قشری از سنگ معمولی وجود دارد . ترکیب این مجموعه درست مانند یک ساندویچ است : نان – کالباس و دوباره نان . در یکی از روزهای تابستانی نگهبان این ابنیه تاریخی بصورت تصادفی در زیر پای خود دریچه ای را مشاهده کرد که پس از باز کردن ان و به محض تابش افتاب در سوراخ , نور خیره کننده خورشید بر سنگ میکا افتاد و منعکس شد . باستان شناسان تاکنون ۳۰ متر از این قشر میکا را کشف کرده اند. ” میکا ” یا سنگ ” طلق ” یک کانی متشکل از هیدرو سیلیکاتهای پتاسیم و الومینیم است و بویژه در نزدیکی معادن سنگ خارا در کوهستانهای مرتفع یافت میشود . بزرگترین معادن سنگ ” میکا ” در جهان در کشورهای هندوستان , ماداگاسکار , فریقای جنوبی و برزیل و کمی هم در ایالات متحده امریکا قرار دارند . در اروپا هم اندکی از این کانی در کوهای الپ اتریش و سویس کشف شده است . کشور امروزی مکزیک مجبور است هر ساله مقداری سنگ میکا وارد کند, چون این کانی دارای خصوصیاتی است که در دنیای امروز هم بشدت مورد نیاز میباشد و بنابر این استفاده از ان لازم و غیر قابل اجتناب است . این کانی مقاوم در برابر نیروهای کششی و در عین حال انعطاف پذیر میباشد . میکا تا دمای ۸۰۰ درجه سانتیگراد نسوز و در برابر گرما مقاوم است و میتواند بخوبی در برابر نوسانات شدید و ناگهانی دما مقاومت کند . سنگ میکا در برابر تمام اسیدهای الی که در نتیجه نفوذ باران در لایه های حاوی اجساد حیوانات, نباتات و میکرو ارگانیسمهای مختلف ایجاد میشود, کاملا مقاوم است و علاوه بر این یکی از بهترین عایقهای معدنی در برابر الکتریسته محسوب میشود . میکا خاصیت ایزولاسیون خود را در برابر انواع مختلف جریان الکتریکی حتی ضربات قوس الکتریکی و هر نوع تخلیه الکتریکی دیگر حفظ می کند . میکا یک کانی متورق است و بخوبی میتوان ان را به ورقه های نازک تبدیل کرد . ورقه های نازک این کانی شفاف میباشد و در برابر گرما مقاومت خوبی از خود نشان می دهند . امروزه در اکثر وسایل برقی و الکتریکی و همچنین در صنایع کامپیوتری استفاده بسیاری از این کانی میشود . در اکثر کوره های ذوب فلز و همچنین در کارهای که نیاز به مقاومت در برابر گرمای شدید است این کانی بکار میرود . اما مطلب و موضوعی که ما دنبال می کنیم ربطی به کارائی این سنگ میکا در عصر امروز ندارد . سئوال و معمای بی جواب ما این است که اینهمه سنگ ” میکــــا ” چگونه از زیر معبد ” تئوتــــی هو اکان ” سر در اورده و منظور از کاربرد ان در سقف زیر زمین چه بوده است.؟!!! مهندسان کانی شناس یا همان مهندس معادن قاطعانه میگویند : کشور مکزیک از نظر خصوصیات خاکی و سنگی فقیرترین کشور در مورد سنگ میکا میباشد . معماران شگفتی ساز ” تئوتــــی هو اکان ” این سنگ عایق را از کجا استخراج کردند.؟ ایا ” اربــــــاب ” نقشه استخراج این سنگ را و محل مورد بهره برداری را به انها نشان داده است.؟ ایا ارباب پس از بازگشت نیازی به این انبار ایرودینامیک که عایق بندی شگفتی انرا فرا گرفته داشته است.؟ سئوالات اینچنینی بسیاری وجود دارد که دانش امروز جوابی برای انها ندارد .. عجایب باستان شناسی بسیاری بر این کره خاکی نقش بسته است که باید برای حل انها در انتظار فردا بود .

نگارنده : Jalal.Sayadey@Gmail.com + yahoo2.blogfa.com

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

هرم چیچن ایتزا شاهکار تمدن مایا

انی کاظمی — Thu, 03 Nov 2011 22:30:00 +0000

چیچن ایتزا اثری باستانی از تمدن مایا است که در کشور مکزیک واقع شده‌است. کلمه چیچن ایتزا به معنی «در کنار دهانه چاه ایتزا» است که خود «ایتزا» احتمالا در زبان مایاها به معنی جادو یا جادویی بوده‌است. این اثر جزو میراث جهانی یونسکو به‌شمار می‌رود. چیچن ایتزا شامل چندین ساختمان سنگی است که قبلا به عنوان قصر، معبد، حمام، مغازه و … به کار می‌رفته اند. مطرح ترین قسمت های آن عبارتند ازمهمترین اثر این مجموعه، El Castillo ( به معنای قلعه در اسپانیولی) است که عبارتست از هرمی پلکانی که از هر چهار طرف دارای پله‌هایی تا بالای هرم است. این معبد، متعلق به خدای آسمان بوده است.

چیچن ایتزا در سال ۲۰۰۷ میلادی، این اثر به‌همراه ۶ اثر دیگر در یک رای‌گیری جهانی به‌عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید معرفی شدند. بسیاری از باستان‌شناسان معتقدند چیچن ایتزا در حدود هزار سال پیش پایتخت یکی از پادشاهان مایاها به نام «تاپیلتزین چه کوئتزالکولت» بوده‌است. کاربرد این معبد تقدیم قربانی به خدای باران مایاها، چاک، بوده است. قربانی کردن انسان نیز در این معبد معمول بوده و بقایای انسان های قربانی شده نیز در معبد یافت شده‌اند.

El Castillo (قلعه) (مهمترین اثر این مجموعه، El Castillo ( به معنای قلعه در اسپانیولی) است که عبارتست از هرمی پلکانی که از هر چهار طرف دارای پله‌هایی تا بالای هرم است. این معبد، متعلق به خدای آسمان بوده است.)
معبد جنگجویان
محوطه بازی
سایر سازه ها

معابد و سازه‌های دیگری نیز در محوطه اثر تاریخی چیچن ایتزا قرار دارند

عکس هرم چیچن ایتزا شاهکار تمدن مایا در قاره آمریکا

عکس هرم چیچن ایتزا شاهکار تمدن مایا در مکزیک

عکس های زیبا از هنر تمدن چیچن ایتزا “مکزیک”
عکس های زیبا از هنر تمدن چیچن ایتزا “مکزیک”

عکس های زیبا از هنر تمدن چیچن ایتزا “مکزیک”

پاورقی :

Coggins ۱۹۹۲
Anda Alanís 2007

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

بحران آبگرفتگی تخت جمشید هنگام بارنگی

انی کاظمی — Mon, 31 Oct 2011 08:33:42 +0000

تا اذهان در مسئله پاسارگاد بمانند، تخت جمشید را نیز از دست خواهیم داد. هر بار که میزان بارندگی ها در این استان زیاد شود، آب باران داخل محوطه تاریخی و بدون سقف تخت جمشید جمع می‌شود. این در حالی است که تخت جمشید اولین محوطه تاریخی دارای سیستم فاضلاب بوده است..

احیای سیستم آب و فاضلاب تخت جمشید یکی از اولویتهای مهم ساماندهی وضعیت آن است که باید با یک برنامه ریزی صحیح هرچه سریعتر انجام شود، اما اینکه این طرح انجام نمی شود و هر ساله چندین بار آنجا به بحران آب گرفتگی شدیدی دچار می شود باعث شگفتی علاقه مندان به این اثر شده است.

فرسایش مداوم، رشد گلسنگ‌ها، ترک‌خوردگی و شکستگی سنگ‌ها و کتیبه‌های تاریخی از عوارض رطوبت و راکد ماندن آب در بخشی از محوطه تاریخی تخت جمشید است که چند سال پیش در فهرست آثار جهانی به ثبت رسیده بود.

لازم است هیئتی رسمی در محوطه تخت جمشید حاضر شده و سیستم فاضلاب آن را احیا کنند تا آب باران و نزولات جوی بتواند از سفره‌های زیر زمینی به بیرون محوطه برود.

مسئولان حاضر در پارسه، بخش عمده ای از محوطه را به دلیل تخریب‌ها و آسیب‌هایی که به آنها وارد می شود، بسته‌اند تا گردشگران به آن محوطه‌ها نروند. اما تا اقدامی بلند مدت برای مرمت برنامه ریزی نشود، این میراثِ ملی همواره در خطر تخریب قرار خواهد داشت.

درهمین باره لینک های مرتبط از دیگر تارنما ها :

http://tebyan-zn.ir/News-Article/News_agency/tourism_news/2011/3/14/19623.html
http://www.hamshahrionline.ir/news-130648.aspx
http://www.ebtekarnews.com/Ebtekar/News.aspx?NID=79524
تخت جمشید غرق در آب http://www.cais-soas.com/persian/news/index.php?option=com_content&view=article&id=41%3A1389-12-23-06-18-23&catid=11
تا مچ در آب بودم! http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=1300425
تخت جمشید با یک زلزله کوچک از هم می پاشد » http://www.cais-soas.com/news/index.php?option=com_content&view=article&id=169%3Aexperts-persepolis-will-collapse-with-a-small-tremor&catid=47

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

تبریز از شهرهای باستانی جهان

انی کاظمی — Sun, 25 Sep 2011 17:07:35 +0000

شهری به قدمت ٣۵٠٠ سال

ایران یکی از مهدهای تمدن خیز جهان باستان محسوب می گردد. این سرزمین به علت قدمت تاریخی و تمدن های موجود آن، اهمیت بسزایی برای فرهنگ بشری دارد. تمدن های ایلام، شهر سوخته، حسنلو،… نمونه ای از تمدن های دیرینه و پربار این منطقه از جهان به شمار می روند که رازهای این تمدن ها به کمک باستان شناسان خارجی و ایرانی تا حدودی برای جهان علم آشکار شده و سعی و کوشش برای شناسایی کامل آنها امروزه نیز ادامه داشته و از مباحث جدی دانشمندان به شمار می رود.
یکی دیگر از این مناطق تاریخی و باستانی ایران، شهر تبریز است که تا این اواخر از قدمت آن اطلاع دقیقی در دست نبود و لذا سخنان ضد و نقیضی در مورد سابقه آن مطرح می شد، اما کشف آثاری از دوران باستان در مرکز این شهر ]اطراف گؤی مچید= مسجد کبود[ توجه باستان شناسان را به این منطقه از آذربایجان معطوف کرده و این شهر را در رده یکی از قدیمی ترین شهرهای جهان، درآورده است. لازم به تذکر است که قبل از این کشفیات، تاریخ تبریز آن چنان روشن نبود و تنها دلیل بر وجود این شهر در دوره باستان، کتیبه سارگن دوم، پادشاه آشوری ٧١۴) ق.م( و برخی اطلاعات جسته و گریخته بود، اما یافته های گوی مسجد دنیای پررمز و رازی را در مقابل چشم محققان گشوده است. این حفریات که تاکنون در چند مرحله انجام گرفته، منجر به کشف چندین گور باستانی با ابزارهای مختلف در اطراف این مسجد تاریخی گردیده است. در این زمینه دکتر نوبری استاد دانشگاه تربیت مدرس تهران و سرپرست گروه باستان شناسی مستقر در اطراف ]مسجد کبود[ در پایان مرحله دوم حفریات به خبرنگار روزنامه همشهری )مورخه دوشنبه ٢۵ مهر (١٣٧٩ می گوید: از سال گذشته [١٣٧٨] تاکنون ۴٧ قبر متعلق به هزاره اول پیش از میلاد در محوطه ای به وسعت ٢٠٠ متر مربع مورد کاوش قرار گرفته است، از این گورها مواد فرهنگی گوناگون از جمله ظروف سفالی خاکستری و نخودی، اشیائ مفرغی، وسایل تزئینی نظیر سنجاق سر، النگو و… به دست آمده که برخی از آنها در زمره آثار منحصر به فردی می باشد که تاکنون در هیچ کجای ایران یافت نشده است.
در مورد هویت صاحبان این تمدن کهن، یکی از کارشناسان باستان شناسی مستقر در اطراف گوی مسجد در مصاحبه با روزنامه رسالت )مورخه شنبه ١ خرداد، ١٣٧٨ ویژه نامه آذربایجان شرقی…( معتقد است که وجود سفال نخودی در کنار اجساد نشان دهنده این نکته است که فرهنگ بومی منطقه و صنعت آن دوران مبتنی بر همین نوع سفال بوده است اما بومیان منطقه چه کسانی بودند؟ این سؤالی است که تاکنون از طرف باستان شناسان بدان پاسخ روشنی داده نشده است و شاید با اطلاعات به دست آمده و با نظر کارشناسان، بعدها این مهم تا حدودی روشن شود. در مورد اقوام و بومیان منطقه در دوران باستان، دکتر زرین کوب در کتاب تاریخ در ترازو ص ١٧٠ می نویسد: تاریخ ایران نه از عهد کوروش و حتی دیاکو آغاز می شود و نه حتی از عهد ورود آریاها به فلات و یا دوران جدایی ایرانی ها از هندی ها، گذشته از تاریخ خود آریاهای ایران، تاریخ اقوام و نژادهایی هم که قبل از مهاجرت آریاها در این سرزمین فلات گونه می زیسته اند، امروز از پرتو کلنگ معجزه گر باستان شناسان مکشوف است… آنچه در سیلک و حسنلو ]در آذربایجان[ نیز به دست آمده است ادامه این تمدن های بدوی و کهنسال را در زمان های قبل از ورود آریاها نشان می دهد. لازم به ذکر است که در دوران باستان، دولت هایی نظیر اورارتو و مانا در منطقه آذربایجان حضور داشته اند.از مسایل قابل تامل در مورد این بومیان منطقه، باور و اعتقادات این اقوام باستانی است و آن اعتقاد به حیات مجدد پس از مرگ است، زیرا طرز قرار گرفتن اجساد به شکل چمباتمه ای، با نحوه استقرار جنینی در شکم مادر، که در این حفریات به دست آمده، حکایت از آن دارد که ساکنان باستانی تبریز، معتقد به حیات دوباره بعد از مرگ بوده اند که ظروف همراه با غذا در کنار این اجساد، تایید کننده این نظر است.
گفتنی است که در تابستان سال١٣٨١ فصل جدید کاوش باستان شناختی در محوطه باستانی گؤی مچید ]مسجد کبود[ تبریز، آغاز و بعد از چند هفته فعالیت، به کار خود پایان داد، در این فصل، باستان شناسان به دنبال پاسخگویی به ابهامات موجود درباره این گورستان باستانی از جمله وابستگی های قومی و ارتباطی اقوام ساکن در ٣۵٠٠ سال پیش و چگونگی شکل گیری فرهنگ منطقه بودند. دکتر نوبری، استاد دانشگاه تربیت مدرس تهران، در این زمینه در مصاحبه با روزنامه آفتاب یزد، سه شنبه ٢٩ مرداد ١٣٨١ می گوید: طی سه فصل حفاری در محوطه باستانی مسجد کبود،

باستان شناسان در عمقی نزدیک به ١٠ متر پائین تر از سطح خیابان به ٨٨ گور باستانی دست یافتند. تمامی اسکلت های این قبور به صورت جنینی با چمباتمه ای در جهت شرق به غرب دفن شده و احتمال می رود تا با بررسی کمیت و کیفیت سفالینه ها و مواد فرهنگی از جمله جنس، فرم و نقوش آنها، بتوان وابستگی های قومی و ارتباطی اقوام ساکن در تبریز ٣۵٠٠ سال پیش را شناسایی کرد و بالاخره این که سرپرست حفاری در مصاحبه با یکی از روزنامه های محلی از پایان یافتن چهارمین فصل کاوش در اطراف این مسجد باستانی خبر داده در مورد کشفیات جدید به مقدار زیادی اشیای مفرغی، استخوانی و نیز سفال که از کاوش قبور به دست آمده، اشاره کرده و اعلام می کند که هنوز آثار زیادی در محوطه مسجد کبود نهفته است که امید می رود در فصل های بعدی کاوش ها، از دل خاک بیرون آورده شود. به هرحال حفریات باستان شناسی مسجد کبود نشان می دهد که تبریز یکی از شهرهای تاریخی جهان است، شهری که به علت عدم کاوش های علمی، تا این اواخر قدمت آن زیاد روشن نبود، لذا راجع به آن افسانه سرایی های زیادی می شد. امید است که با تلاش های بی وقفه مسئولین امر، این حفریات شتاب بیشتری بیابد و در نقاط دیگر این شهر تاریخی نیز، عملیات باستان شناسی انجام گیرد تا قدمت این شهر باستانی و اسرار تمدن آن به طور علمی و دقیق برای جهان علم آشکار شود.
نشریه: همشهری،شماره نشریه: ۲۶/۵/۸۳
مجید رضازاد عموزین الدینی

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

باستان‌ شناسی زیر آب‌ در ایران‌

انی کاظمی — Sun, 25 Sep 2011 16:50:59 +0000

هفت‌ هزار سال‌ قدمت‌سه‌ سال‌ تجربه‌

باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ با تمام‌ منابع‌ باستان‌ شناختی‌ که‌ در زیر سطح‌ آب‌ محفوط‌ باقی‌ مانده‌ است‌ سرو کار دارد، این‌ منابع‌ دهکده‌ های‌ بزرگ‌ و یافته‌ های‌ منفردی‌ همانند کشتی‌ های‌ غرق‌ شده‌ یا اشیای‌ منفردی‌ که‌ نا پدید شده‌ اند را شامل‌ می‌ شود، غواصی‌ باستان‌ شناسی‌، تنها یکی‌ از امکانات‌ متعدد برای‌ آزمایش‌ و بررسی‌ این‌ منابع‌ است‌ و دیگر روش‌ ها شامل‌ حفاری‌ در کنار دیواره‌ های‌ کیسه‌ شنی‌ و محفظه‌ های‌ زیر آب‌ است‌.
اگر چه‌ حفاری‌ را نمی‌ توان‌ باستان‌شناسی‌ نامید و علم‌ باستان‌ شناسی‌ باید به‌ کمک‌ اپیگرافی‌ و نومیزماتیک‌ ودیگر روش‌ های‌ علمی‌ انجام‌ گیرد، اما باید پذیرفت‌ که‌ مشکلات‌ زیادی‌ برای‌ انجام‌ پژوهش‌ های‌ باستان‌ شناسی‌ دریایی‌ وجود دارد. امروزه‌ حفاری‌ ها با روش‌های‌ کامل‌ تر و علمی‌ تر و با دقت‌ انجام‌ می‌ شود، برنامه‌ های‌ تحقیقی‌ به‌ شکل‌ سیستماتیک‌ به‌ وسیله‌ کشتی‌ های‌ پژوهشی‌ و تیم‌ های‌ متخصص‌ در مسیرهای‌ کشتیرانی‌ و نزدیک‌ بندرها انجام‌ می‌ گیرد، گاه‌ داده‌ های‌ پردازشی‌ از این‌ پژوهش‌ها به‌ دست‌ می‌ آید. امروزه‌ در کشورهایی‌ که‌ به‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ اهمیت‌ می‌ دهند زیردریایی‌ های‌ کوچک‌ مجهز به‌ تلوزیون‌ مدار بسته‌، بازو های‌ متحرک‌ الکتریکی‌ و دیگر وسایل‌ مورد نیاز به‌ کار گرفته‌ می‌ شوند تا بتوانند کشفیات‌ تازه‌ و اعجاز برانگیزی‌ را به‌ سامان‌ برسانند.
باستان‌ شناسی‌ دریا در دهه‌ های‌ اخیر در کشور هایی‌ چون‌ پرتغال‌، آلمان‌، استرالیا و … رشد قابل‌ ملاحظه‌یی‌ داشته‌ است‌.
در باستان‌ شناسی‌ دریا، آب‌ خود حافظ‌ مواد و مصالح‌ آن‌ است‌. غیر از هوا، مواد آلی‌یی‌ مانند چوب‌، منسوجات‌، بقایای‌ خوراکی‌ و دیگر بقایایی‌ که‌ تقریبا به‌ صورتی‌ کامل‌ حفاظت‌ شده‌ اند و چنین‌ یافته‌ هایی‌ حاوی‌ اطلاعات‌ وسیعی‌ است‌ که‌ وقتی‌ بوسیله‌ شیوه‌ های‌ علمی‌ آنالیز و بررسی‌ می‌ شوند، ارزشهایشان‌ نمایان‌ می‌ شود، به‌ همین‌ دلیل‌ است‌ که‌ سایت‌ های‌ (محوطه‌ های‌) زیر آب‌ به‌ وسیله‌ قوانین‌ حفاظتی‌ ایالات‌ مختلف‌ پشتیبانی‌ می‌ شوند، حفاری‌ های‌ زیر آب‌، همانند تحقیقات‌ باستان‌ شناسی‌ روی‌ خشکی‌، باید از طریق‌ افراد صاحب‌ صلاحیت‌
و اهل‌ فن‌ صورت‌ گیرد، تنها متخصصین‌ حرفه‌یی‌ می‌ توانند چنین‌ کارهایی‌ را بخوبی‌ صورت‌ و سامان‌ دهند.
در کشور ما وضعیت‌ چگونه‌ است‌!؟
برای‌ پاسخ‌ به‌ این‌ پرسش‌ ابتدا به‌ سراغ‌ گروه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ رفتیم‌، علی‌ طیبی‌ کارشناس‌ ارشد پژوهشکده‌ باستان‌ شناسی‌ و عضو گروه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ ابتدا تاریخچه‌ مختصری‌ از باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ در ایران‌ را یادآور شده‌ و می‌ گوید: اوایل‌ سال‌ ١٣٧٧ به‌ پیشنهاد گلشن‌ معاونت‌ سازمان‌ میراث‌ فرهنگی‌ کشور تیم‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌، متشکل‌ از گروه‌ سه‌ نفری‌ شامل‌ بنده‌، حسین‌ توفیقیان‌ و سید محمود میراسکندری‌ آغاز به‌ کار کرد و سرپرستی‌ گروه‌ به‌ عهده‌ دکتر میراسکندری‌ قرار گرفت‌، ابتدا به‌ مدت‌ سه‌ تا چهار ماه‌ مطالعه‌ کتابخانه‌یی‌ انجام‌ دادیم‌ و سپس‌ آموزش‌ غواصی‌ را آغاز کردیم‌ چرا که‌ این‌ آموزش‌ ها امری‌ لازم‌ در باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ است‌.
حسین‌ توفیقیان‌ کارشناس‌ پژوهشکده‌ باستان‌ شناسی‌ و عضو دیگر گروه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ در تکمیل‌ سخنان‌ همکارش‌ می‌ گوید: باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ بسیار پیچیده‌ تر از غواصی‌ آزاد است‌. چرا که‌ فرد علاوه‌ بر آموزش‌ های‌ غواصی‌، به‌ یادگیری‌ آموزش‌ های‌ تخصصی‌ درباره‌ باستان‌ شناسی‌ نیز نیاز دارد و این‌ کار شرط‌ اساسی‌ به‌ حساب‌ می‌ آید.
وی‌ امکانات‌ موجود در این‌ زمینه‌ را بسیار اندک‌ و در حد هیچ‌ ارزیابی‌ می‌ کند و می‌ گوید: نبود امکانات‌ سبب‌ شده‌ است‌ تا ما به‌ صورت‌ تجربی‌ به‌ سراغ‌ این‌ کار برویم‌ و همین‌ امر کار را بسیار طولانی‌ کرده‌ است‌.
بندر سیراف‌ نخستین‌ تجربه‌
نخستین‌ تجربه‌ گروه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌، بندر سیراف‌ در بوشهر بود.
توفیقیان‌ درباره‌ اهمیت‌ این‌ بندر و وجود آثار باستانی‌ در دریای‌ این‌ منطقه‌ می‌ گوید:
بندر سیراف‌ نخست‌ بعد از اسلام‌ به‌ عنوان‌ مهم‌ ترین‌ بندر خلیج‌ فارس‌ مورد توجه‌ بازرگانان‌ زمان‌ خود بوده‌ است‌.
وی‌ درباره‌ چگونگی‌ آغاز به‌ کار به‌ آشنایی‌ با تعدادی‌ از غواصان‌ حرفه‌یی‌ که‌ در طول‌ آموزش‌ با آنها آشنا شدند اشاره‌ کرده‌ و می‌ گوید: ساحل‌ بندر سیراف‌ را تا عمق‌ ٣٠ متر به‌ صورت‌ راندم‌ (نمونه‌یی‌) مورد بررسی‌ قرار دادیم‌. در بندر سیراف‌ اشیای‌ خاصی‌ به‌ دست‌ نیاوردیم‌ البته‌ در عمق‌ های‌ یکی‌ دو متر، سفال‌ هایی‌ دیده‌ شد که‌ نتیجه‌ فرسایش‌ سواحل‌ بود. با توجه‌ به‌ اولین‌ تجربه‌ مان‌، اگر بودجه‌ و امکانات‌ بیشتری‌ در اختیار مان‌ قرار می‌ گرفت‌. موفقیت‌ بیشتری‌ می‌ توانستیم‌ کسب‌ کنیم‌.
توفیقیان‌ در پاسخ‌ به‌ این‌ پرسش‌ که‌ نحوه‌ شناسایی‌ محوطه‌ ها زیر آب‌ چگونه‌ است‌؟ می‌ گوید: این‌ کار معمولا بنا به‌ درخواست‌ استان‌ ها و اداره‌ میراث‌ فرهنگی‌ آن‌ منطقه‌ صورت‌ می‌ گیرد به‌ عنوان‌ مثال‌ رییس‌ پروژه‌ تخت‌ سلیمان‌ از گروه‌ ها برای‌ باز بینی‌ دیواره‌ های‌ دریاچه‌ های‌ تخت‌ سلیمان‌ دعوت‌ به‌ عمل‌ آورد و گروه‌ عازم‌ آنجا شد، با وجود این‌ که‌ ابعاد دریاچه‌ تخت‌ سلیمان‌ ١٢٠ در ٨٠ است‌، اما بیش‌ از ٧٠ متر عمق‌ دارد و بیشتر به‌ گودالی‌ شبیه‌ است‌ تا دریاچه‌!! و طبق‌ گزارشی‌ که‌ هیات‌ آلمانی‌ در حفاری‌ های‌ قبل‌ از انقلاب‌ داده‌ بودند، کانال‌ هایی‌ از دوران‌ ساسانی‌ شناسایی‌ کرده‌ بودند و گروه‌ در نظر داشت‌ که‌ کانال‌ ها را مورد باز بینی‌ قرار دهد و تغییرات‌ احتمالی‌ را مطالعه‌ کند، در حالی‌ که‌ کانال‌ ها در اثر رسوب‌ گذاری‌ شدید مسدود شده‌ بود.
در نهایت‌ نتیجه‌ کاوش‌ های‌ گروه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ نشان‌ داد، کانال‌ هایی‌ که‌ به‌ بندر اژدها، (قسمتی‌ از چوب‌ که‌ بیرون‌ از دریاچه‌ رسوب‌ زیاد گرفته‌ است‌) ارتباط‌ داشت‌، در بخشی‌ از دریاچه‌ وجود دارند.
رابطه‌ با کشور های‌ پیشرفته‌ در باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌، رمز موفقیت‌ سخنان‌ دو عضو اصلی‌ گروه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌، نشان‌ داد که‌ تا چه‌ میزان‌ در این‌ زمینه‌ با فقر آموزشی‌ رو به‌ رو هستیم‌، دکترسیدمحمود میراسکندری‌ سرپرست‌ گروه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌، توسعه‌ این‌ علم‌ در ایران‌ را منوط‌ به‌ رابطه‌ گسترده‌ تر با کشورهایی‌ می‌ داند که‌ در این‌ زمینه‌ تجربه‌ های‌ فراوانی‌ به‌ دست‌ آورده‌ اند. وی‌ از دو کشور پیشگام‌ در باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ نام‌ می‌ برد و می‌ گوید: استرالیا و ایتالیا فعالیت‌ های‌ جدی‌ و مستمری‌ در این‌ زمینه‌ داشتند و پس‌ از این‌ دو کشور فرانسه‌، تایلند قرار دارند. حتی‌ در استرالیا تام‌ واسمر در حال‌ بررسی‌ سواحل‌ خلیج‌ فارس‌ در بحرین‌ است‌. کار وی‌ تا مرحله‌یی‌ پیش‌ رفته‌ است‌ که‌ موزه‌یی‌ تحت‌ عنوان‌ (دستاوردهای‌ زیر آب‌) در بحرین‌ برگزار کرده‌ است‌.
میر اسکندری‌ از ملاقات‌ با این‌ غواص‌ باستان‌ شناس‌ خبر داده‌ می‌ گوید: طبق‌ صحبتی‌ که‌ با ایشان‌ داشتیم‌، برای‌ همکاری‌ با گروه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌، ایران‌ ابراز تمایل‌ کردند.
وی‌ می‌ افزاید: اگر بخواهیم‌ در این‌ حوزه‌ پیشرفت‌ کنیم‌ باید با این‌ کشورها در ارتباط‌ باشیم‌ چرا که‌ سابقه‌ فعالیت‌ در زمینه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ در ایران‌ بیش‌ از سه‌ سال‌ و نیم‌ نیست‌، و هنوز در مقایسه‌ با کشورهای‌ دیگر بسیار عقب‌ هستیم‌.
وی‌ در ادامه‌ یاد آور می‌ شود: متاسفانه‌ و به‌ رغم‌ ضرورت‌ چنین‌ کاری‌ تا به‌ امروز نتوانستیم‌ مسوولین‌ را متوجه‌ این‌ امر کنیم‌ که‌ باید رابطه‌ علمی‌ و کاری‌ با کشورهای‌ صاحب‌ تجربه‌ و دانش‌ در این‌ زمینه‌ داشته‌ باشیم‌، لذا می‌ بینیم‌ که‌ تا کنون‌ هیچ‌ گامی‌ در این‌ زمینه‌ برداشته‌ نشده‌ است‌. این‌ در حالی‌ است‌ که‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ در کشورهای‌ مختلف‌ از اهمیت‌ بسزایی‌ برخوردار است‌ و ایکوموس‌ امسال‌ را به‌ عنوان‌ سال‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ اعلام‌ کرد.
کوروش‌ رشیدی‌، عضو ایکوموس‌ هم‌ اعتقاد دارد: ایکوموس‌ یکی‌ از شاخه‌ های‌ یونسکو است‌ که‌ مقرش‌ در پاریس‌ است‌ و در هر کشور حتی‌ ایران‌ کمیته‌ دارد، و با توجه‌ به‌ این‌ که‌ ٢٨ فروردین‌ روز جهانی‌ میراث‌ فرهنگی‌ است‌. ٢٩ فروردین‌ از طرف‌ ایکوموس‌ به‌ عنوان‌ روز جهانی‌ بناها و محوطه‌ های‌ تاریخی‌ معرفی‌ شد که‌ این‌ تاریخ‌ گذاری‌ از سال‌ ١٩٨٢ شروع‌ شد و همزمان‌ با روز عنوانی‌ برای‌ آن‌ سال‌ انتخاب‌ می‌ شود، به‌ عنوان‌ مثال‌ ٢ سال‌ گذشته‌ را، سال‌ روستا های‌ تاریخی‌ نامیدند و امسال‌ را به‌ عنوان‌ سال‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ اعلام‌ کردند. ایران‌ نیز مانند سایر کشورها از نامگذاری‌ ایکوموس‌ در پاریس‌ تبعیت‌ می‌ کند و با توجه‌ به‌ این‌ نامگذاری‌ امسال‌ سیاست‌ های‌ لازم‌ در زمینه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ انجام‌ می‌ شود.
تور ماهی‌ گیران‌ و بندر امیر آباد لاهیجان‌
دکتر میراسکندری‌ در پاسخ‌ به‌ این‌ سوال‌ که‌ در کدام‌ یک‌ از کنکاش‌ های‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ به‌ دستاوردهای‌ تاریخی‌ بیشتری‌ دست‌ یافتید می‌ گوید: یکی‌ از برنامه‌ ها و کنکاش‌ های‌ جدی‌ ما در بندر امیر آباد لاهیجان‌ بود. ماهیگیران‌، زمان‌ صید ماهی‌، تورشان‌ به‌ مانعی‌ برخورد می‌ کند و مساله‌ را به‌ میراث‌ فرهنگی‌ استان‌ گزارش‌ می‌ دهند. سپس‌ مشخص‌ شد که‌ کشتی‌یی‌ غرق‌ شده‌ است‌ و طبق‌ بررسی‌ ها، ظروفی‌ متعلق‌ به‌ دوره‌ قاجار نیز در آن‌ وجود دارد. بنا به‌ در خواست‌ میراث‌ فرهنگی‌ استان‌ گیلان‌، گروه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ جهت‌ کاوش‌ به‌ آنجا اعزام‌ شدند که‌ ظروف‌ را از کشتی‌ غرق‌ شده‌ استخراج‌ کردند ولی‌ متاسفانه‌ بخشی‌ از کشتی‌ که‌ مانع‌ صید ماهیگیران‌ شده‌ بود، توسط‌ اره‌ تکه‌ تکه‌ شد در حالی‌ که‌ اگر بودجه‌یی‌ به‌ این‌ امر اختصاص‌ می‌ یافت‌ کشتی‌ غرق‌ شده‌ به‌ راحتی‌ خارج‌ می‌ شد و به‌ عنوان‌ اثر تاریخی‌ و باستانی‌ حفظ‌ می‌ شد.
از بیژن‌ زهاب‌ معاون‌ اداره‌ کل‌ میراث‌ فرهنگی‌ استان‌ گیلان‌ در خصوص‌ کشتی‌ غرق‌ شده‌ در بندر امیرآباد لاهیجان‌ و کارهایی‌ که‌ در این‌ زمینه‌ انجام‌ شده‌ پرسیدیم‌ که‌ گفت‌: متاسفانه‌ بودجه‌ لازم‌ و کافی‌ برای‌ ادامه‌ کشفیات‌ از کشتی‌ غرق‌ شده‌ در بندر وجود ندارد و کشتی‌ نیز در همان‌ وضع‌ قبلی‌ اش‌ است‌، البته‌ آثار مکشوفه‌ توسط‌ گروه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ در اختیار ما قرار گرفت‌ و در حال‌ حاضر این‌ آثار در موزه‌ تاریخچه‌ لاهیجان‌ نگهداری‌ می‌ شود. اما هنوز تصمیمی‌ برای‌ کشتی‌ غرق‌ شده‌ در بندر امیرآباد گرفته‌ نشده‌ است‌.
بودجه‌ اندک‌
دکتر میراسکندری‌ بزرگ‌ ترین‌ مانع‌ پیشرفت‌ در باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ را نبود بودجه‌ کافی‌ می‌ داند و می‌ گوید: بسیاری‌ از وسایلی‌ که‌ در غواصی‌ مورد استفاده‌ قرار می‌ گیرند، بعد از استفاده‌ فرسوده‌ می‌ شوند و علاوه‌ بر آن‌ نیازمند به‌ تجهیزاتی‌ چون‌ دوربین‌ عکاسی‌ و دوربین‌ فیلمبرداری‌ زیر آب‌ هستیم‌، ما حتی‌ قایقی‌ مستقل‌ جهت‌ این‌ کار را نداریم‌، از طرفی‌ علاوه‌ بر قایق‌ به‌ ناخدا و راهنمای‌ محلی‌ نیز نیاز داریم‌ که‌ باز هم‌ نیازمند صرف‌ هزینه‌ است‌ با وجود اختصاص‌ هزینه‌یی‌ در حد یک‌ و نیم‌ تا دو و نیم‌ میلیون‌ طبیعی‌ است‌ که‌ نمی‌ توان‌ چنین‌ امکاناتی‌ را فراهم‌ کرد.
وی‌ بودجه‌ مورد نیاز برای‌ ادامه‌ کشفیات‌ از کشتی‌ را دست‌ کم‌ ۴ تا ۵ میلیون‌ تومان‌ ارزیابی‌ می‌ کند و می‌ گوید: در بسیاری‌ از مواقع‌ به‌ دلیل‌ کسر بودجه‌ مجبور هستیم‌ زودتر کارمان‌ را متوقف‌ کنیم‌ در حالی‌ که‌ حمایت‌ مالی‌ و نیروی‌ انسانی‌ لازم‌ شرط‌ اصلی‌ برای‌ دسترسی‌ به‌ این‌ اهداف‌ است‌. آیا مسوولین‌ در هنگام‌ طرح‌ پیشنهاد از این‌ هزینه‌ ها مطلع‌ بودند!
شاید مسوولین‌ امر به‌ ابتدای‌ پیشنهاد این‌ طرح‌ به‌ بودجه‌ و هزینه‌ ها توجهی‌ نکردند و شاید هم‌ علت‌ اصلی‌ نبود شناخت‌ مسوولین‌ از حرفه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ باشد! همان‌ طور که‌ ابتدا اشاره‌ کردیم‌، کشورهای‌ دیگر باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ را با تجهیزات‌ بسیار مفصلی‌ انجام‌ می‌ دهند در حالی‌ که‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ در ایران‌ با کمترین‌ تجهیزات‌ در اعماق‌ آب‌ انجام‌ می‌ شود. به‌ نظر می‌ رسد در صورت‌ تداوم‌ چنین‌ وضعیتی‌، باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ تنها در حد تصمیم‌ و حرف‌ باقی‌ بماند از حرف‌ تا عمل‌ فرسنگ‌ ها فاصله‌ است‌.
جایگاه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ در ایران‌
کشور ما به‌ دلیل‌ ارتباط‌ با آب‌ ها و دریاهای‌ آزاد، از نظر باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌، موقعیت‌ ویژه‌یی‌ دارد چرا که‌ تعدادی‌ دریاچه‌ و آبگیرهای‌ داخلی‌ در ایران‌ موجود است‌ که‌ از نظر تاریخی‌، دارای‌ موقعیت‌ های‌ بسیار ویژه‌یی‌ هستند به‌ عنوان‌ مثال‌ دریاچه‌ ارومیه‌ از این‌ نظر از اهمیت‌ خاصی‌ برخوردار است‌. همچنین‌ تعدادی‌ از محوطه‌ های‌ باستانی‌ در کنار دریاچه‌ ارومیه‌ و یا ساحل‌ دریا قرار دارند که‌ امروزه‌ برخی‌ از آنها زیر آب‌ نهفته‌ اند.
احمد چایچی‌ عضو هیات‌ علمی‌ گروه‌ اشیا و اموال‌ فرهنگی‌ و تاریخی‌ که‌ در زمینه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ نیز مطالعاتی‌ دارد در رابطه‌ با جایگاه‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ در ایران‌ چنین‌ می‌ گوید: کشور ایران‌، به‌ دلیل‌ موقعیتی‌ که‌ در قاره‌ آسیا قرار گرفته‌ و راه‌ های‌ ارتباطی‌ که‌ اهمیتی‌ تاریخی‌ نیز دارند، به‌ عنوان‌ بهشت‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ محسوب‌ می‌ شود، ناگفته‌ نماند که‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ در کشور های‌ مختلف‌ دنیا نیز اعتبار ویژه‌ یی‌ دارد.
باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ در جذب‌ توریست‌ و مساله‌ اقتصاد کشور حایز توجه‌ است‌. به‌ عنوان‌ مثال‌ در بنادر آزاد، کشتی‌ های‌ غرق‌ شده‌ بسیاری‌ از دوره‌ ایلامی‌ و هخامنشی‌، پارتی‌ و اوایل‌ صدر اسلام‌ همین‌ طور دوره‌ قرون‌ جدید استعمار اروپا، هلند، انگلیس‌ و پرتقال‌ موجود است‌ که‌ موقعیت‌ بسیار ممتازی‌ به‌ سواحل‌ شمالی‌ خلیج‌ فارس‌ بخشید و با کمال‌ تاسف‌ کشورهای‌ جنوب‌ خلیج‌ فارس‌ بیشترین‌ سرمایه‌ گذاری‌ را در این‌ زمینه‌ کردند و موزه‌ های‌ دریایی‌ را در کنار بنادر ایجاد کردند که‌ هم‌ در جذب‌ توریست‌ و هم‌ در توسعه‌ اقتصادی‌ کشورشان‌ موثر است‌. به‌ عنوان‌ مثال‌، می‌ توان‌ به‌ تجربه‌ ترکیه‌ در این‌ زمینه‌ اشاره‌ کرد. موزه‌ دریای‌ باد روم‌ که‌ تنها محتوای‌ دو کشتی‌ غرق‌ شده‌ توانستند موزه‌یی‌ در قلعه‌ تاریخی‌ باد روم‌ واقع‌ در بندر باد روم‌ تشکیل‌ دهند و قلعه‌ را به‌ صورت‌ موزه‌ دریایی‌ در آورند و این‌ مساله‌ به‌ جذب‌ توریست‌ از اهمیت‌ بسزایی‌ برخوردار است‌.
باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ از اهمیت‌ ملی‌ بر خوردار است‌ به‌ طوری‌ که‌ جزو پروژه‌ های‌ بین‌ المللی‌ و همکاری‌ های‌ چند جانبه‌ کشورها محسوب‌ می‌ شود. از این‌ رو می‌ توان‌ با ترغیب‌ کشورهای‌ مختلف‌ از کمک‌ های‌ خارجی‌ ها و کمک‌ سازمان‌ های‌ بین‌ المللی‌ نظیر یونسکو با توجیه‌ درست‌ این‌ پروژه‌ و اقدامات‌ انجام‌ شده‌، برخوردار شد.
وی‌ در خاتمه‌ می‌ افزاید: اگر به‌ اهمیت‌ ادامه‌ و گسترش‌ فعالیت‌ های‌ باستان‌ شناسی‌ زیر آب‌ پی‌ برده‌ شود بسیار کارساز است‌ و حتی‌ می‌تواند در تاسیس‌ موزه‌ های‌ دریایی‌ در کنار بنادر راه‌ گشا باشد.
همچنین‌ گذشته‌ تاریخ‌ و فرهنگ‌ ایران‌ را در سطح‌ جهانی‌ نشان‌ داده‌ و کشتی‌ های‌ غرق‌ شده‌ را زیر آب‌ های‌ سواحل‌ شمالی‌ خلیج‌ فارس‌ جست‌وجو کنیم‌ و این‌ آثار را معرض‌ مطالعه‌ و معرفی‌ به‌ دنیا قرار دهیم‌.

موضوع: دیرین‌شناسی
پدیدآورنده: جباری، مریم
نشریه: اعتماد،شماره نشریه: ۲۶/۱۱/۸۲

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

خیابان مردگان و هرم ماه در مکزیک

انی کاظمی — Sun, 04 Sep 2011 19:24:31 +0000

گویی ارواح پلکان را با خود به دنیای مردگان برده اند .! دانش رسمی باستان شناسی معتقد است که طراحان و سازندگان ناشناس این شهر عجیب, انسانهای عهد حجر بوده اند.!! جوابی که از خود این شهر اسرارامیز تعجب برانگیزتر به نظر میرسد.!! هر مهندس جاده سازی امروزی بخوبی میداند که مساحی یک جاده ۳ کیلومتری به نحوی که در فواصل معین, هر چند متر یکبار شش پله و یک سکوی مسطح عظیم, جانشین شش پله و یک سکوی مسطح دیگر بشود و در عین حال در پایان این مسیر شیب دار, تمام این بازی ظریف با پله و سکو با دقتی کمتر از چند میلیمتر با یک هرم عظیم در هم امیزد, تا چه حد دشوار و مستلزم چه محاسبات بغرنج و طاقت فرسای است . در چنین محاسباتی نباید حتی یک پله و یا یک سکو و یا یکی از انهمه فواصل مختلف از استاندارد معیین شده تجاوز کند . ایا واقعا انسانهای عهده حجر توانایی این محاسبات و برنامه ها را داشته اند.؟! ایا پذیرش این ادعا منطقی و عاقلانه است.؟! متاسفانه در اکثر معماهای باستان شناسی – حرفهای نامعقولی از زبان بعضی از کارشناسان این رشته خارج میشود که ایکاش لااقل سکوت میکردند . پس گفتیم که “خیابان مردگان ” در برابر هرم ماه به پایان میرسد . این هرم مجموعه ای پله مانند است که قاعده ان ۲۰۰ * ۱۵۰ متر مساحت دارد . این ابعاد کمی بیشتر از دو برابر یک زمین فوتبال است . ساختمان هرم از پنج طبقه یا پنج تراس که بر روی هم قرار گرفته اند – تشکیل شده است و ارتفاع نهایی ان ۴۴ متر میباشد . در وسط پلکانی وجود دارد که به بالاترین سکوی هرم منتهی میشودد . میگویند در قدیم بر روی این سکو یک مجسمه زرین قرار داشته است

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»

باستان شناسان سوئدی جسمی شبیه آلت مصنوعی برای سکس کشف کردند

انی کاظمی — Sun, 31 Jul 2011 06:45:41 +0000

سال گذشته – یعنی ۲۰۱۰ میلادی – باستان شناسان سوئدی شی ای که بسیار شبیه به آلت جنسی مردان است را کشف کردند که احتمال می دهند ابزار سکس در عهد باستان بوده است.

جسم مذکور که از استخوان شاخ گوزن ساخته شده، حدود ۴ اینچ (۱۰٫۵ سانتی متر) طول و ۰٫۸ اینچ (۲ سانتی متر) قطر دارد که مربوط به ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد می باشد.

باستان شناسان با وجود گذشت یک سال از این کشف، هنوز نمی توانند به طور دقیق و قاطع بگویند که شی یافت شده برای خود ارضایی (یا ابزار سکس) بوده است. پیش از این نیز در آلمان و در سال ۲۰۰۵ شی ای شبیه آلت جنسی مردان از جنس سنگ کشف شده بود که قدمتش به ۲۸۰۰ سال پیش می رسید.

اطلاعات بیشتر :

http://www.msnbc.msn.com/id/38343340/ns/technology_and_science-science/

نگاره های مرتبط:

«تاریخ ما» در فیس بوک فید «تاریخ ما»