شما یادتون نمیاد اون وقت ها بچه که بودیم سر هر میز سه نفر می نشستیم، سر کلاس درس، معلم ها مشخص می کردند که درس جدید رو روخوانی کنیم، طی یک ساعت اون درس، بار ها روخوانی می شد، تا اینجا مشکلی نبود، مشکل این بود که یه معلمی مثل آقای فاطمی می گفت:

از درس جدید سه بار بنویسید – فردا بیارید!  (مشق)

من چرا باید این کار رو می کردم؟ در حالی که می شد با دوستام بازی کنم؟ وقتی تکالیف رو انجام نمی دادم، این معلم کلاس دوم ابتدایی! (فاطمی) اون دسته کلید وحشتناکش رو به سرمون می کوبید. رفتارش بر خلاف معلم اول ابتدایی، آقا جعفری بود، این فاطمی مردی خشن بود. من و فرزین از اون دسته کلیک ترس داشتیم، همیشه در کلاس قدم می زد و هر کسی رو که شلوغ می کرد! یک کلید نثار سرِش می کرد. خیلی درد داشت، و این ترس باعث می شد من مجبور شم و برم تکالیف رو بنویسم. و این خیلی سخت بود.

من برای اینکه این تکالیف رو زود تموم کنم و از حصار خونه فرار کنم! باید برخی قسمت های “مشق مشخص شده” رو نمی نوشتم! و به اصطلاح باید خط هایی رو می پریدم!

به کسی نمی گفتم که مبادا لو برم! کم کم فهمیدم خیلی از بچه ها ازین کارا می کردند.

این پایان ماجرا نبود، کتابهای سال دوم ابتدایی بر خلاف سال اول ابتدایی، لغاتی پس از هر درس داشت که ما باید اونا رو حفظ می کردیم، یاد می گرفتیم چون معلم معنی اونها رو از ما می پرسید. این آقای فاطمی دونه دونه ما رو صدا می کرد پای تخته سیاه و مورد بازپرسی قرار می داد. یادمه یه لغت بود که خوب یاد گرفته بودم (و هیچ وقت حتی هنوز هم معنیش رو فراموش نکردم) همیشه منتظر بودم اون یه دونه ازم پرسیده بشه، (لغت این بود : پیروی به معنی اطاعت).

از همون روزها، من از تکلیف نوشتن فراری بودم، از اِجبار بدم می یومد هر چند به خاطر قدرت کم به اون تن می دادم.

حالا هم باید بشینم درس بخونم… امتحان های دانشگاه !

همچنین بخوانید :

• فقر و آزادی
• لحظه لحظه تا فرار از مدرسه

«تاریخ ما» در فیس بوک

«اِنی» در فیس بوک

فید «تاریخ ما»

© eni برای اِنی کاظمی, ۲۰۱۰٫ |
پیوند مستقیم |
۸۲ دیدگاه ها |

برچسب ها: خاطرات, خاطرات زندگی, خاطرات مدرسه, خاطره, شما یادتون نمیاد

کلمات کلیدی : خاطرات, خاطرات زندگی, خاطرات مدرسه, خاطره, خاطره ها, شما یادتون نمیاد
– ادامه مطلب کلیک کنید+

www.TarikheMa.ir