پس ببینید اون زمان چه بلایی سر کسایی که ایان نمی آوردن میاوردن

وقتی با منطق و استدلال باهاشون حرف میزنی یا حرفتو قبول میکنن یا نمیکردن
اگر کردن که فبهاالمراد
اگر نکردن چهار نفر دیگه میان کامنتو میخون به تو بخاطر ادبت احترام میزارن و میگن آریایی یعنی این
نتیجه:
آریایی رو با ادب میشناسن نه با فحاشی

۲-یکی میگه کوروش بده شما فحش کشش میکنی و این حقو به خودت میدی چون کوروش برای تو مقدسه

یه اشغالی مث شاهین نجفی میاد به مقدسات دیگرون توهین میکنه بقیه نباید از مقدساتشون دفاع کنن؟

عزیز دلم خون شما رنگین تر نیست که
مقدسات هرکسی واسه خودش با ارزشه
شاهین بت من بود و نماد مبارز سیاسی
اما با این ترانه، تمام اهنگاشو پاک کردم چون حالم ازش بهم خورد که بخاطر شهرت و تیتر یک شدن اومد با مقدسات من بازی کرد

بدرود

اما دوستان مهربونمون تو این سایت میان و میگن فلان جمله رو هرودوت گفت
از کجا بدونیم راست میگه ؟ نمیشه که ۹ جلد کتاب سنگین رو بگردیم تا ببینیم ایشون راست میگن یا نه ؟ ایشون باید صفحه مورد نظر رو بگن تا من ایرانی با مراجعه به اون صفحه ببینم راست میگن و بگم به به کوروش چه ادم باخالی بوده

۱- این که شما میگی هرودوت فلان جمله رو گفته منطقی نیست
واسه اطلاعات عمومی شما میگم تا بدونی کتاب تاریخ هرودوت ۹جلد میباشد
پس لطفا بگو این جمله زیبایی که از کوروش اوردی در کدام جلد و کدام صفحه از کتاب تاریخ هرودوت موجوده؟ من هر ۹ جلد رو در کتابخونم دارم بگو تا ببینم و اگه همچین چیزی هست ( که قطعا نیست و شما از خودت دراوردی گفتی هرودوت گفته) من در صورت وجود داشتن این جمله در کتاب هرودوت شجاعانه در همین پست میگم که در مقابل دانش شما بیسوادم
اما اگه نباشه (که نیست چون هر ۹ جلد رو دوره نوجوانی مطالعه کرده بود و همچین چیزی از زبان کوروش نقل نشده بود) اگر نبود شما جسارت داشته باش و به اشتباهت که سخن بیمنبع و سند اوردی اعتراف کن

۲-پادشاه آرمانی من پرسیدید چه کسی است
من پادشاه آرمانی ندارم چون سیاست کثیفه و کسی که بر صندلی قدرت جلوس میکهنه امکان نداره لذت قدرت رو به مردم داری ترجیح بده
با این حال کوروش و داریوش و ارشک و نادرشاه و دیگر شاهان هرکدام علارفم خونهای بیگناهی که ریختند اما خدماتی هم کم یا زیاد انجام دادند ولی دلیل نمیشود از بین این همه پادشاه ، کوروش را خداوندگاری افسانه ای کنیم با بیان کردن این جملات دروغین از زبان او

۳-اون کسی مضحکه مردم میشه که بیمنطق میگه هرودوت گفت فلان و بیثار
در حالی که در عمرش یک صفحه از کتابهای ۹ جلدی هرودوت رو نخونده و برای توجیه دروغها میگوید هرودوت گفته
اگر گفته اثبات کنید
جلد چندم و صفحه چند ؟

یعنى :سفید روئى که مردم ببرکت روى او طلب باران میکنند، و او فریاد رس یتیمان و پناه بیوه زنان است‏ (ترجمه سیره ابن هشام-زندگانى‏محمد(ص)،ج‏۱،ص:۱۷۱)

——-«از عایشه نقل مى‏کند چون ابو بکر محتضر شد این بیت را خواندم:
و ابیض یستسقى الغمام بوجهه ربیع الیتامى عصمة للارامل‏
«سپید چهره‏اى که از ابر با آبروى او طلب باران مى‏شود بهار یتیمان و پناهگاه بیوه زنان»
ابو بکر گفت این کس رسول خدا (ص) بوده است.(الطبقات‏الکبرى/ترجمه،ج‏۳،ص:۱۷۱)»

۱-کوروش کبیر هم هیچگاه در کتیبه اش دعوت به براردری نکرده-بلکه او میان بابلیان تفرقه افکند تا بتواند بر آنها حکومت نماید-
۲-تمام ترجمه هایی را که از کتیبه کوروش بزرگ خوانده ام.جمله ای به نام برده داری را برانداختم ندارد-فقط آقای غیاث آبادی اینچنین ترجمه کرده-بنده با مقایسه ای که بین ترجمه های ایشون و متون انگلیسی ترجمه ها متوجه شدم.ایشون بعضآ قسمتهائی را گونه ای دیگر ترجمه کرده است.همچنین بهتر است که همچنین بندی در آن کتیبه موجود نباشد-چرا که آنوقت کوروش کبیر دروغگو می شه-خود کوروش کبیر برده و کنیز داشته-همچنین برده داری در زمان ایشان و جانشینان شان در سرزمینهای زیرد دستشان ادامه داشته-حتی در تورات هم نمی توانید همچین چیزی را پیدا کنید—منظورتون هم از برده احتمالاً کنیز هست-فاطمه الزهرا (س) تا آنجایی که ما می دانیم یک کنیز داشت آنهم در اواخر زندگانی-نامش فضه بود-(کارها را با او نصف می کرد)می توانید نفر دیگر را نام ببرید-آنطور که از تاریخ و روایت بر می آید-رفتار ائمه ما و مومنین که برگرفته از رفتار پیامبر اسلام بود-با آنها به مانند یک انسان آزاد بود-از ایشان بشدت حمایت می کردند-مثلاً پیامبر با زیردستانشان غذا می خورد و هر آنچه خود می خورد به آنها می داد-زنان را شوهر و مردان را زن می داد-در کارها به آنها کمک می کرد-کار سنگین به آنها نمی داد-برنامه آزادی آنها را داشته-در قرآن هم آمده-مثلاً از زمان جاهلیت یک تعداد برده و کنیز به پیامبر ارث رسید و یا به ایشان هدیه شد پیامبر همه را آزاد کرده—به این روایت هائی که می گذارم دقت کنید:«بعد از آن بطرف بازار کرباس فروشان رفت و در آنجا از یک مردى پرسید:
شما دو جامه به پنج درهم دارید؟ آن مرد گفت: آرى یا امیر المؤمنین. هنگامى که متوجه شد آن مرد او را شناخت، از دکان او دور شد، و بعد نزد غلامى که پارچه مى‏فروخت توقف کرد، و از وى پرسید شما دو جامه به پنج درهم دارید؟
غلام گفت: آرى دارم. یکى از آنها بهتر از دیگرى مى‏باشد، یکى سه و دومى دو درهم مى‏باشد. فرمود: آنها را بیاورید، هنگامى که غلام پارچه‏ها را آورد، على علیه السّلام به قنبر گفت: پیراهن سه درهمى را شما بردارید و به تن کنید، و دو درهمى را من برمى‏دارم و به تن مى‏کنم.
قنبر عرض کرد: یا امیر المؤمنین، شما بالاى منبر مى‏روید و براى مردم خطبه مى‏خوانید، اکنون شما پیراهن سه درهمى را بردارید و در تن کنید، على علیه السّلام فرمودند: اى قنبر شما جوان هستید و در عنفوان جوانى مى‏باشید، من از خداوند شرم دارم که خود را بر شما فضیلت دهم.
من از رسول خدا صلّى الله علیه و آله شنیدم فرمودند: از هر چه در بر مى‏کنید در بر آنها هم بکنید و از هر چه مى‏خورید به غلامان هم بخورانید، بعد از آن پیراهن دو درهمى را در برکرد »( الغارات/ترجمه،ص:۵۷)

تا به کى افسانه از دارا و اسکندر کنى قصّه باید از امیر المؤمنین حیدر کنى‏
گر حدیث راست مى‏خواهى و گفتار درست مدح باید از شه دین حیدر صفدر کنى‏

رسول خدا (ص) فرموده است:

«اللهَ اللهَ فیما مَلَکَت أَیمانُکُم أَلبِسُوا ظُهُورَهُم وَ أَشبِعُوا بُطُونَهُم وَ أَلینُوا لَهُمُ القَولَ». (الجامع الصغیر، ج ۱، ص ۵۵)
یعنی : «از خدا دربارة اسیرانی که در دست دارید بترسید، پیکرشان را بپوشانید و شکمشان را سیر کنید و در گفتار با آنها نرمی نشان دهید».

««(یکی از اسیران بدر)گوید: «وقتى از بدر مرا سوى مدینه مى‏آوردند همراه گروهى از انصار بودم و چون به غذا مى‏نشستند نان را به من مى‏دادند و خودشان خرما مى‏خوردند و این به سبب سفارشى بود که پیمبر درباره اسیران کرده بود و هر کس پاره نانى به دست مى‏آورد به من مى‏داد و من شرمگین مى‏شدم و به آنها پس مى‏دادم و باز به من مى‏دادند و دست به آن نمى‏زدند.» (تاریخ‏الطبری/ترجمه،ج‏۳،ص:۹۷۸)

—–
آیا شاهان هخامنشی اینگونه رفتار می کردند؟
بجرات می توانم بگویم قانون برده داری(اسیران جنگی) در اسلام حتی از اسیرداری امروزه بسیار بهتر بوده-ببیند تو اردوگاه اسیران با آنها چکار می کنند-مثال گوانتانامو

در ضمن دین اسلام هرگز به ایرانیان تحمیل نشده-این هم یکی از دروغ های نوساز است.
در مورد کتبه کوروش بزرگ هم آن را باسخنان پیامبر (ص) در مکه مقایسه کن یا با نامه ای که علی (ع) برای مالک اشتر وقتی می خواستند بفرستنش به مصر نوشته تا ببینی کدامیک به حقوق بشر نزدیک تر است.البته من به کوروش بزرگ احترام می گذارم.
من اینجا روایتی که درباره پیامبر رسیده را نقل می کنم.(این را هم در نظر بگیرید اهل مکه چقدر پیامبر(ص) رو اذیت کردند.چقدر به او و یارانش ستم کردند.و حتی تصمیم به قتل او داشتند-ولی آیا مردم بابل به کوروش بدی کردند–کوروش به یک کشور بیگانه رفت.ولی پیامبر(ص) به وطن خودش بازگشت)–روایت(نقل از نقد بیست و سه سال علی دشتی -نوشته استاد طباطبائی):
سیرت پیامبر اسلام(ص) با روش ملوک و فرمانروایان تفاوت بسیار داشته و هدف اصلی او، فتح دلها بوده است نه فتح سرزمینها!.
هنگام ورود به مکه، پیامبر اصرار فراوان داشت تا خونریزی نشود بهمین جهت چون شنید یکی از فرماندهان سپاهش یعنی سَعد بن عُبادَة فریاد می‌زند :
«الیَومُ یَومُ المَلحَمَةِ، الیَومُ تُستَحَلُّ الحُرمَة»!
«امروز، روز خونریزی است! امروز، حرمت‌شکنی حلال می‌گردد»!.
بلافاصله، علی بن أبی‌طالب(ع) را فرستاد تا پرچم را از دست سعد بگیرد و نخستین کسی باشد که به مکّه وارد می‌شود. (سیرة ابن هشام، ج ۲، ص ۴۰۷ و تاریخ طبری، ج ۲، ص ۵۶)

(در روایت واقدی آمده که چون سخن بن عباده به پیامبر رسید فرمود : «الیَومُ یَومُ المَرحَمَة! الیومُ أَعَزَّ اللهُ فیهِ قُریشاً» (ج ۲، ص ۸۲۴) یعنی : «امروز روز رحمت است، امروز روزی است که خداوند قریش را گرامی خواهد داشت». سپس دستور فرمود تا سعد از پرچمداری بر کنار شود.)

پس از ورود به مکه نیز برخلاف فاتحانی که بر خود می‌بالند و فخرفروشی می‌کنند یا به تهدید قوم مغلوب می‌پردازند، پیامبر(ص) کنار درِ کعبه ایستاد و بانگ برداشت :
«لا إلهَ إلّا اللهُ وَحدَهُ لاشَریکَ لَه، صَدَقَ وَعدَهُ وَ نَصَرَ عَبدَهُ وَهَزَمَ الأَحزابَ وَحدَهُ، أَلا کَلُّ مائُرَةٍ أَو دَمٍ أَو مالٍ یُدَّعی فَهُوَ تَحتَ قَدَمَیَّ هاتَینِ إِلاّ سَدانَةَ البَیتِ وَسِقایَةَ الحاجِّ، أَلا وَقَتیلُ الخَطَأِ شَبهِ العَمدِ بِالسَّوطِ وَالعَصا فَفیهِ الدِّیَةُ مُغَلَّظَةً مِأَةٌ مِنَ الإِبِلِ أَربَعُونَ مِنها فی بُطُونِها أَولادُها».
یعنی : «هیچ معبودی جز خدا نیست، یکتا است و بی‌شریک، وعده‌اش را به راستی وفا کرد و بنده‌اش را یاری نمود و گروههای دشمن را به تنهایی درهم شکست، بدانید که تمام مفاخر جاهلیّت یا خون و مالی که (از نزاعهای قبائل) ادّعا می‌شود در زیر پای من قرار دارد* ، مگر افتخارِ خدمتگزاری به خانة خدا و آب‌رسانی به زائران کعبه. بدانید از این پس، کسیکه بخطا کشته شود – خطائی که شبیه به عمد باشد – مانند قتل با تازیانه یا عصا، خونبهایی بس گران دارد، صد شتر که چهل عدد از آنها باید آبستن باشد»!.
و بدین وسیله، پیامبر بزرگ(ص) به نزاعها و انتقام‌جوییهای بی‌پایانِ قبائل، پایان بخشید و مفاخر پوچ عربی را از میان برداشت و تاوان قتل را در نظر آنان بسی سنگین جلوه‌گر ساخت تا از خونریزی دست بردارند و جامعه‌ای آسوده و آرام پدید آید. آنگاه فرمود :
«یا مَعشَرَ قُرَیشٍ إِنَّ اللهَ قَد أَذهَبَ عَنکُم نَخوَةَ الجاهِلِیَّةِ وَ تَعَظُّمَها بِالآباءِ. النّاسُ مِن آدَمَ وَ آدَمُ مِن تُرابٍ، ثُمَّ تَلاهذِهِ الآیَةَ : (یا أَیُّهَا النّاسُ إِنّا خَلَقناکُم مِن ذَکَرٍ وَأُنثی وَ جَعَلناکُم شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکرَمَکُم عِندَاللهِ أَتقیکُم إِنَّ اللهَ عَلیمٌ خَبیرٌ».
یعنی : «آلا ای گروه قریش! از امروز خداوند، بزرگ‌نماییهای دوران جاهلیّت و فخرفروشی به پدران را از میان شما بُرد. همة مردم از آدم آفریده شده‌اند و آدم از خاک است! سپس این آیه را خواند :
هان ای مردمان، ما شما را از مرد و زنی آفریدیم و به صورت تیره‌ها و اقوام گوناگون درآوردیم تا بتوانید یکدیگر را شناسایی کنید (وگرنه) گرامی‌ترین شما نزد خدا کسی است که پرهیزکارتر باشد، همانا خدا (بر احوال و اعمالتان) دانا و آگاه است». سپس فرمود :
«یا مَعشَرَ قُرَیشٍ ما تَرَونَ أَنّی فاعِلٌ فیکُم»؟
«ای قریشیان! بنظرتان می‌رسد که من دربارة شما چه خواهم کرد»؟ گفتند : «خَیراً، أَخٌ کَریمٌ وَ أبنُ أَخٍ کَریمٍ»!.
«نیکویی می‌کنی که برادری بزرگوار و برادرزاده‌ای بزرگواری»! فرمود :
«إِذهَبُوا، فَأَنتُمَ الطُّلَقاءُ».
«بروید که شما آزاد شده‌اید». (سیرة ابن هشام، ج ۲، ص ۴۱۲ و تاریخ طبری، ج ۳، ص ۶۱)
». (سیرة ابن هشام، ج ۲، ص ۴۱۲ و تاریخ طبری، ج ۳، ص ۶۱)