نویسنده : انی کاظمی
۱) فرونشانی شورشیان داخلی و استحکام قدرت مرکزی: داریوش در طول ۷ سال و ۱۹ جنگ توانست شورشیان داخلی را فروبنشاند.از جمله شورشهای انجام گرفته می توان به شورش عیلام و شورش بابل اشاره نمود.
۲) ساماندهی تشکیلات داخلی کشور: داریوش اهتمام فراوانی از خود برای ساماندهی تشکیلات داخلی کشور به خرج داد به طوریکه نظام تشکیلاتی که وی بنیان نهاد مدتها بعد با اندک تغییری توسط سایر حکومتها از جمله سلوکیه ، ساسانیان و حتی اعراب دنبال گردید.از جمله اقدامات داریوش در این زمینه می توان به ایجاد راه شاهی که سارد پایتخت لیدی را به شوش پایتخت هخامنشیان وصل می کرد، ضرب سکه دریک ، تقسیم قلمرو شاهنشاهی به قسمتهایی به نام ساتراپ و … اشاره نمود.
۳) لشگرکشی به سکستان: از جمله اقدامات داریوش لشگرکشی به سکستان بود که چندان توفیقی برای ایرانیان نداشت.
۴) نبرد با یونانیان : نبرد با یونانیان در مواقعی به نفع سپاه ایران بود ولی در نبرد با دولت آتن در محلی به نام ماراتن سپاه ایران مجبور به عقب نشینی گردید.
۵) جنگیدن با اقوام سیت روی رود خانه دانوب ولشکر کشی به اروپا که برای مدتی طولانی دزدان سیت را فرونشاند
نگاره های مرتبط:
۱ دیدگاه »
اندیشه خود را به یادگار بگذارید
- لطفاً به صورت فارسی بنویسید- برای تماس با مدیریت به "صفحه تماس" بروید
- برای طرح مباحثی که با نوشتار بالا مرتبط نیستند لطفاً به "انجمن گفتگو" رفته و بگو مگو کنید
کلمات کلیدی : " داریوش" + "داریوش بزرگ" + "داریوش کبیر"
بر چه اساسی میگید داریوش بزرگ؟
هر کس که جنگ و خونریزی کند بزرگ است؟
منظورم این است که معیار ما برای بررسی پادشاهان چیست؟
مثلاً هیچ اشاره ای نشده که داریوش برای مردم چه کار کرد. همه این کارهایی که گفتید برای این بود که حکومتش مقتدر باشد و این همه جنگ برای منافع شخصی بوده است.
باید مشخص کنیم وقتی می گوییم فلان پادشاه بزرگ است،از چه جنبه ای بزرگ است. آیا حکومتشان قوی بوده. آیا مردم دار بودن و در عین حالیکه در عیش و نوش زندگی میکردند مردمشان هم این چنین بودند و یا اینکه هم اینها بودند و ….
با تشکر از مطلبتون
[پاسخ]