اریک فون دانکین در کتاب طلای خدایان خود می نویسد در اتاقی عمیق که متعلق در نزدیکی اقصر که متعلق به دوره ی شاهان بود نقش برجسته ای از دوره ی انسان های ماقبل تاریخ را داشت این سنگ چهار ونیم اینچ طول و دو و نیم اینچ عرض داشت.بدون شک این سنگ متعلق به ۴۰۰۰-۹۰۰۰سال قبل از میلاد مسیح است.

بنا به گفته ی دانشمندان این دایناسور در ۱۳۵۰۰۰۰۰۰۰ سال پیش زندگی می کرده اگر این موجود قبل از بوجود آمدن انسان زندگی می کرد چگونه اجداد ما آن را نقاشی کرده اند؟

در یوتا یک تصویر کشیده شده از سرخپوستان Anasazi وجود دارد که در بین سالهای ۱۵۰ قبل از میلاد تا ۱۲۰۰ بعد از میلاد می زیستند این تصویر تمام صفات مربوط به یک دایناسور را دارد.

در تهراناوینیو در کشور کامبوج در معبد .Ta Prohm abounds این تصوایر نقاشی شده اند چگونه می شود این دایناسور که در ۶۵ میلیون سال پیش زندگی می کرده توسط مردم این مکان در هزاران سال قبل دیده شده باشد

تصویر سمت راست یک دایناسور در حا جنگ کردن از کتاب Buried Alive توسط درکتر Jack Cuozzo از غارهای Bernifal از کشور فرانسه درج شده است.

فارن بارنس در کتاب هنر سنگی آمریکا می نویسد

‘In the San Rafael Swell, there is a pictograph [picture symbol] that looks very much like a pterosaur, a Cretaceous flying reptile’…” (Swift, Dennis, “Messages on Stone,” Creation Ex Nihilo, vol. 19, p. 20). This figure, about 7 feet long from wing-tip to wing-tip, is actually painted with a dark-red pigment. Indians of the Fremont culture are thought to have inhabited the “Swell” between 700 and 1250 A.D. Black Dragon Canyon is named for the pictograph which resembles a large winged reptile with a headcrest. On the left is shown a photo of one of the curious “dinosaur” petroglyphs near Middle Mesa at the Wupatki National Park. This particular petroglyph is called “Puff the Magic Dragon,” and appears to be a depiction of a fire-breathing dinosaur. Though there is no certain way to date such petroglyphs, this carving is believed to be at least several hundred years old.

در سن رافائل تروم عکسی است که خیلی شبیه به pterosaur کرتاسه ی خزنده ای که پرواز می کرده است وجود دارد.

این موجود چیزی نزدیک به هفت فوت بال داشته که با رنگدانه های قرمز نقاشی شده د فرهنگ سرخپوستان fremont  که در بین سالهای ۷۰۰ و ۱۲۵۰ میلادی زندگی می کردند این موجود اژدهای سیاه کایرون ناکیده می شد.که عکس مشخصاتی شبیه به نوعی خزنده ی بالدار به نام petroglyphs را داردبرای توصیف نفس آتشین این جانور هیچ روش خاصی وجود ندارد عکس حدقلا چندصد سال عمر دارد.

درسال ۶۰۰ قل از میلاد هنرمند بابلی در دوران پادشاهی Nebuchadnezzar شکل هایی برجسته در دروازه ی ishtar  کشیده شد در سال ۱۸۷۰ باستان شناس آلمانی به نام Robert koldeway  در دروازه ی بابل تصادفا اشکال حیوانات را بصورت متناوب بروی سنگ لعابدار کشف کرد اما چیزی که در اینجا به شکل می آمد شکل اژدها ها بود که در میانه ی سنگ توصیف شده بود این سنگ در حال حاظر در موزه ی برلین است.

در اندونزی باستان شناسان تصاویر متعددی از موجودات طولانی شبیه hadrosaurs. ها پیدا کردند که در تصاویر ذکر شده این موجودات توسط مردم باستانی آنجا شکار می شدند.

در داستان های آسیایی نیز توصیف متداولی از شکل اژدها وجود دارد مجسمه ی اژدهای baked  که از برنز از سلسله ژو ۱۱۲۲ تا ۲۲۰ قبل از میلاد یا سلسله ی یا سلسله هان از ۲۲۰ ق م تا ۲۲۰ میلادی که شکل های متعددی از دایناسور های baked مثلpator  ovir که تمام قسمت های بدن به درستی تصویر شده است را دارد حتی سه انگشتی بودن این موجود تنها تفاوت با فسیل اصلی آن وجود شاخ در آن است.برای مقایسه تصویر واقعی و مجسمه این موجود در اینجا قرار داده شده است.

این مجسمه در موزه ی هنر مترویولتین نگهداری می شود.

 تصویر  متعلق به مجسمه ای از دوره ی شانگ ۱۱۲۲-۱۷۶۶ ق م در چین است که تصویری از دایناسوری به نام saurophus  را توصیف می کند.

این مجسمه ی چینی نیز دایناسوری به نام glendive  را نشان می دهد که ۲۰۰۰ سال قدمت دارد

در ۲۶ feb  سال ۲۰۰۰ مقاله ای منتشر شد که در آن به گلدانی که HESION  که در موزه ی هنر های زیبای بوستون نگه داری می شود اشاره شد این گلدان ۵۵۰ سال قبل از میلاد مسیح ساخته شده بود  در آن هرکول قهرمان افسانه ای یونان با موجودی که سری شبیه به دایناسور دارد می جنگد.

شکل به گلدانی که ۵۳۰ سال قبل از میلاد مسیح ساخته شده است اشاره می کند Thomas H. Carpenter  در کتاب یونان باستان شرح می دهد که تصویر مربوط به یک mosasaurus است.این تصویر نمی تواند مربوط به یک دلفین یا موجود دیگری باشد این شکل نشان می دهد که یونانیان در ۳۰۰۰ سال قبل این موجود را دیده اند.

تصویر مربوط به مجسمه ی دایناسوری با رنگ قرمز مایل به قهوه ای با صفحات مثلثی شکل است که تا دم امتداد یافته و دارای دست و پا نیست و نشان می دهد که موجود دارای دست و پا نیست و بروی زمین می خزیده.این تصویر متعلق به یک terracottastatuesm بوده است.

تصویر متعلق به ۳۳۰۰ سال قبل از میلاد در بین النهرین است (Moortgart, Anton, The Art of Ancient Mesopotamia, 1969, plate 292.)

حیوان دقیقا شبیه به دایناسوری به نام Apatosaurus است شبهات های زیادی بین آن دو وجود دارد پاها گردن و چهره و …

در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۳ مجله ی National Geographic   مقاله ای ارائه داد برای اولین بار در قبرستانی در Manshaat Ezzat یک جعبه لوازم آرایش باستانی پیدا شده بود.که بروی آن شکلی هایی از دایناسور هایی با گردن دراز نقش بسته بود.

سمت راست مربوط به  موزایکی در روم باستان مربوط به سال ۲۰۰ میلادی است. Paul Taylor, author of The Great Dinosaur Mystery and the Bible, likens them to the web-footed Tanystropheus shown beside.

تصویر مربوط به موزاییک زیبایی از یکی از عجایب هفتگانه است به نام موزاییک نیل از    Palestrina و صحنه ی رود نیل از مصر تا اتیوپی را به تصویر می کشد.دانشمندان معتقد اند که این موزایک کاری از دمتریوس نقشه بردار از اهالی اسکندریه است که در روم کار می کرده و در آن سیاه پوستان آفریگایی مشغول شکار برخی از انواع دایناسور که در یونانی به نام KROKODILOPARDALIS به معنی تمساح پلنگ ساخته شده می باشد.

(Finley, The Light of the Past, 1965, p. 93.)

Henry Rowe Schoolcraft  زمین شناس سرخپوست تباری بود که مطالعات گسترده ای بروی سرخپوست ها کرده بود داستان او در مورد موجودی بنام Unktehi چیزی شبیه گاو نر اما بزرگتر با کله ی بسیار بزرگ جالب است او شکل های متعددی از این موجود را در سال ۱۸۵۰ نقاشی کرده بود.چیزی شبیه یک خزنده دارپا با ستون فقرات بریده ی تاج شکل که از سرخپوستها الهام گرفته بود سالها بعد فسیل های این موجود در دریاچه ی سویریور کانادا کشف شد.

(Mayor, Fossil Legends of the First Americans, 2005, pp. 235-237).

در اواخر سال ۱۸۰۰ ساموئل هوارد مدیر بخش هنری باستان شناسی موزه ی اوکلند در بازدید از منطقه ی Grand Canyon که Havasupai Canyon نیز نامیده می شد در هنگام بازدید از فسیل های یک فیل نقاشی هایی یافت که او را شگفت زده کرد او اعتقاد داشت که آن تصویر باستانی از یک دایناسور است که امروزه از آن به نام Edmontosaurus یاد می شود.

در میان بومیان استرالیا نیز داستان هایی از مخلوقاتی که شبیه به دایناسور هایی به نام plesiosaur هستند نیز در میان هر دو قبیله ی بومی اطراف دریاچه ی Galilee دیده می شود.کمی آن طرف تر در میان بومیان شمال استرالیا نیز از یک موجود با گردن دراز یاد می شود در میان بزرگان قبیله Kuku Yalanji داستان هایی از Yarru موجودی با صفات قابل ملاحظه شبیه به  plesiosaur  که در دریاچه ها زندگی می کند دیده می شود.

همچنین در جنوب آفریگا نقاشی های روشنی از نوعی از دایناسور دیده می شود که جاپاهای آن نوع دایناسور نیز در آن منطقه کشف شده است.

نگاره های مرتبط:

• باتری اشکانیان / پارتیان

© Ramin Fakhari برای تاریخ ما, | لینک نگاره |

«با تمام قدرت به هوا پرتاب شد! ستون عظیمی از دود و آتش مانند ده هزار خورشید درخشان به هوا برخاست. این صاعقه مرگبار تمامی دشمنان را به خاکستر تبدیل کرد!»

حال بیایید از گذشته های دور به زمان حاضر برگردیم و به توصیفی که از انفجار بمب اتمی شده است نظری بیفکنیم:

نویسنده ای به نام «لورنس» که در بهار سال ۱۹۴۵ میلادی ناظر انفجار آزمایشی نخستین بمب اتمی در «الاموگوردو» واقع در «نیومکزیکو» بوده چنین نوشته است:

«درست در آن لحظه یک روشنایی عظیم که گویی متعلق به این جهان نبود مانند روشنایی هزاران خورشید از بطن زمین به هوا برخاست. در آن لحظه ابدیت خاموشی گرفت و زمان از حرکت باز ایستاد. فضا گویی سراسر در نوک یک سنجاق جمع شد. زمین دهان گشود و آسمان شکفته شد…! »

آیا این توصیف شاعرانه از انفجار نخستین بمب اتمی آمریکا با آنچه قرنها پیش در متون باستانی آمده شباهت ندارد؟

یک شباهت عجیب دیگر!

پس از آنکه نخستین بمب اتمی در «الاموگوردو» آزمایش شد کارشناسان مشاهده کردند که محل انفجار با بلور گداخته سبزرنگی پوشیده شده است. در حقیقت بر اثر این انفجار عظیم دانه های شن تبدیل به بلوری سبز رنگی شده بودند!

چند سال پس از پایان جنگ جهانی دوم، دانشمندان باستان شناسان مکانی را در نزدیکی شهر «بابل» قدیم حفاری کردند. این مکان زمانی از شهرهای بزرگ بین النهرین (عراق کنونی) بود که «کورش» پادشاه ایران آن را تصرف کرد و «اسکندر» آن را به عنوان پایتخت آسیایی برگزید. گفته می شد که برج مشهور بابل – یعنی همان برج بلندی که به روایت تورات، پسران نوح کوشیدند برای رسیدن به آسمان بنا کنند – در این مکان بوده است. باستان شناسان بر آن بودند تا با انجام دادن یک حفاری عمودی ، زمین را مانند چاهی کنده پایین بروند. با این کار می توانستند به اطلاعات ارزنده ای درباره لایه های گوناگون و آثار تمدنهای باستانی و اشیایی که در اعماق زمین مدفون شده بود پی ببرند و یافته های خود را براساس دوره های گوناگون فهرست برداری کنند. در جریان این حفاری ابتدا از لایه های سطحی شهر «بابل» پایین تر رفتند تا آنکه به یک شهر قدیمی تر رسیدند. بین هر یک از لایه ها براثر جاری شدن سیل یا وزش توفان مواد رسوبی برجای مانده بود. باز هم به حفاری ادامه دادند. هرچه پایین تر می رفتند به تمدن های قدیمی تر می رسیدند که برخی از آنها متعلق به ۶۰۰۰ یا ۷۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بود. در زیر آنها نشانه هایی از تمدن چوپانی پدیدار گشت و پایین تر از آن دانشمندان موفق شدند آثاری از تمدن غارنشینی با ابزارهای بسیار ابتدایی کشف کنند.

این کاوشها زمانی پایان یافت که سرانجام در زیر همه لایه های قبلی ناگهان با سطح سخت بلور ذوب شده سبز رنگ برخورد کردند. درست مانند آنچه پس از انفجار آزمایشی بمب اتم در «الاموگوردو» مشاهده کرده بودند!

آیا همه چیز بر اثر انفجار هسته ای به پایان رسیده و بشر دوباره از اول غارنشینی آغاز کرده بود؟

این پرسش با پرسش دیگری تکمیل شد و آن اینکه آیا بشر در آینده دوباره گور خود را به دست خود حفر نخواهد کرد و دوباره به دوره غارنشینی باز نخواهد گشت؟

بمباران اتمی دو شهر ژاپنی «ناگازاکی» و «هیروشیما» توسط آمریکا ( یعنی دارندۀ نخستین بمب آتمی جهان) هر چند به منزله لکه ننگی بر دامان تمدن بشری برجای ماند، اما مید است این تجربه دردناک ضد بشری درش عبرتی شود برای همه جهانیان تا هیچ ملت فرهیخته ای در آینده اندیشه اهریمنی به راه انداختن یک جنگ هسته ای را در سر نپروَراند!

نگاره های مرتبط:

• نگاهی به سروده‌ ی شهریار درباره آتش سوزی پارسه
• سنگتراشی ها و نقوش های تخت جمشید
• دلایل شکست هخامنشیان از اسکندر مقدونی
• باگواس خواجه اسکندر
• پس از اسکندر مقدونی چه گذشت؟
• آریو برزن قهرمان ایرانی مقابل اسکندر
• ارشک ارزاس
• اوستا
• وحدت سیاسی و تعامل فرهنگی در شاهنشاهی هخامنشی/پی یر بریان
• شاپور اول فرزند اردشیر دومین شاه ساسانی

© eni برای تاریخ ما, | لینک نگاره |

و پس از آن که هرمزد شاهنشاه به گاه بَغان شد

و بهرام شاهنشاه، پسر شاهپور شاهنشاه، و برادر هرمزد شاهنشاه به شهریاری رسید، مرا بهرام شاهنشاه نیز ارجمند و فرمانروا داشت. و مرا در دربار و شهر به شهر، جای به جای، از برای کردگان یزدان همه گونه کامکار و توانا کرد. و در آن زمان نیز شهر به شهر، جای به جای، بس کردگان یزدان افزایش گرفت و بس آذر ورهرام ( بهرام ) نهاده شد، و بس مُغمردان خوشبخت.

و آبادان بودند. و بس آذران و مغان را پادخشـیر آوشت ( وقف نامه صادر کرد ). و در وصیت نامه ها و پادخشیر و گزارش هایی نیز که در زمان بهرام شاهنشاه کرده شد، چنین برنبشته است: کردِر هرمزد – موبذ. و پس از آنکه بهرام شاهنشاه، پسر شاهپور به گاه بَغان شد…

در سال ۲۷۶ پس از گفتمانی دراز که میان او و روحانیان درباری روی داد سرانجام مانی دچار تناقض شد و سرانجام در زندان کرتیر، به گناه زندیق بودن، پس از ۲۶ روز، با شکنجه ای بسیار دردآور کشته شد. در این مدت هر روز زنجیرهای او را تنگ تر کردند تا جان سپرد. رفتار با جسد مانی نیز بسیار خشن بود: سر او را بریدند و تن او را با کاه انباشتند و از دروازۀ گندی شاهپور آویختند. بعدها این دروازه به دروازۀ مانی معروف شد.

در سال ۲۴۰ میلادی، مانی ۲۴ سال بیش نداشت، در زمان اردشیر پاپگان، مدعی پیامبری شد. نخستین پشتیبان او پیروز پسر اردشیر بود. پس از درگذشت اردشیر مدتی نیز شاهپور از او پشتیبانی کرد، ولی سرانجام او را به خارج از ایران تبعید کرد. مانی در سال های تبعید در هند و تبت و چین به تبلیغ و مطالعه پرداخت و با درگذشت شاهپور به خیال اینکه فرصت مناسب شده است به ایران بازگشت و از پشتیبانی هرمز یکم برخوردار شد. او برای تفهیم تعالیم خود از نگارگری بهره میبرد و کتابهای بسیاری را که نوشت به تصویر آراست. از همین روی است که مانی را نقاش نیز مینامند.

آئین مانی که آمیخته ای بود از دین های موجود در روزگار او، مانند دین زرتشتی، مسیحی، بودایی، و همچنین یونانی، پس از او شاید یه خاطر همین چندگانگی از تبت تا اروپا گسترش یافت. ساختمان بینش یا دین مانی بر دو عنصر تاریکی و روشنایی استوار بود و از لذت های دنیوی مانند ازدواج و خوردن گوشت و نوشیدن شراب رویگردان است. مانی تزکیۀ نفس را تنها راه رستگاری میدانست.

از کارهای برون مرزی بهرام یکم چیزی نمیدانیم. بجز کمک ناچیز او در سال ۲۷۳ میلادی به زنوبیا ( زینب؟ ) فرمانروای پالمیرا، در رویارویی با رومیان. ظاهراً زنوبیا پس از شکست از امپراتور روم به ایران پناهنده شد. خود بهرام، با کشته شدن امپراتور در شورش سپاهیان روم در سال ۲۷۵ میلادی، از درگیری جنگ با سپاه روم در امان ماند.

در نقش رجب نگاره ای از بهرام یکم و ایزد بهرام، در حالی که رو به روی یکدیگر ایستاده اند، برجای مانده است. به گمان نگاره ای در نقش رجب بهرام را در سن ۱۵ سالگی در پشت سر شاهپور ( نفر سوم ) و نگاره ای دیگر اورا در داراب، در ۴۷ سالگی در کنار شاه نشان میدهد. حکومت کوتاه بهرام یکم را از سه سال تا سه سال و سه ماه و سه روز نوشته اند. بهرام را مردی بردبار و خوش سیرت دانسته اند.

نگارۀ بی نظیر دیهیم ستانی بهرام یکم، که آن را باید اوج کار تندیس تراشان دورۀ ساسانی به شمار آورد، در تنگ چوگان بیشاپور قرار دارد. این نگاره که ۹/۵ متر پهنا دارد و بلندی آن بیش از چهار متر است، از نظر ظرافت های هنری تقلیدی است از نگارۀ دیهیم ستانی اردشیر پاپگان در نقش رجب که شاه را فقط با یکی از ایزدان ( شاید هم اهورامزدا ) نشان میدهد. تناسب اندام ها و همچنین هماهنگی شیوۀ ایستادن اسپ های شاه و ایزد غافلگیر کننده است.(

• برچیده شده از تاریخ ایران در زمان ساسانیان – نوشته دکتر پرویز رجبی
• بازنشر: گروه تاریخ ما

نگاره های مرتبط:

• دانش پزشکی در ایران باستان(2)
• کوتاه سلسله ساسانی
• قیام مزدک
• بزرگترین جشن ملی ایران
• شاپور اول فرزند اردشیر دومین شاه ساسانی
• شهر بابل در کتاب مقدس قاموس
• شهر بابل از آغاز تا پایان
• جشن نوروز
• بخور و بخوردان در دین زرتشت
• خشایارشاه

© kian برای تاریخ ما, | لینک نگاره |

پادشاهی گندهارا از قرن ششم پیش از میلاد تا قرن یازدهم میلادی دوام داشت. ما‌بین قرن یکم تا قرن پنجم میلادی، اوج عظمت این سرزمین به‌نمایش در‌آمد که سلسله‌ی پادشاهان «کوشان» (Kushan) در راه این تعالی کوشیدند. پس از فتح گندهارا به‌دست مسلمانان در سال ۱۰۲۱ میلادی (به‌دست محمود)، نام این سرزمین مشهور باستانی، به‌مرور زمان، به فراموشی سپرده شد.

طایفه‌ی کوشان‌ها که در آغاز در چین سکنا داشتند و به «یوئه چیه» (Yueh Chih) معروف بودند، به‌سوی آسیای مرکزی و به سمت «باکتریا» (Bactria) مهاجرت کردند، سرزمینی که برای قرن‌ها در آن سکنا گزیدند. در حدود سال ۷۵ میلادی، یکی از قبایل آن‌ها به رهبری «کوجولا» (Kujula) موفق شد بر سرزمین گندهارا تسلط یابد. دوره‌ی حکومت این طایفه که به سلسله‌ی «کوشان» مشهور بود، به عصر طلایی گندهارا شهرت یافت. در این دوره، هنر گندهارا به پیش‌رفت‌های بسیار چشم‌گیری نایل آمد و به‌خصوص، هنر پیکره‌تراشی این سرزمین در سراسر هند، به هنری بی‌نظیر بدل شد و آثار بسیار ارزش‌مندی از هنرمندان پیکره‌تراش به‌یادگار ماند.

هنر پیکره‌تراشی گندهارا از هنرهای منحصر‌به‌فرد دوره‌ی باستان محسوب می‌شود که امروزه تعدادی از تمثال‌های به‌یادگار مانده از آن در موزه‌های بعضی کشورها حفاظت شده و نیز پیکره‌های عظیمی که در دامنه‌ی کوه‌ها هنوز هم قابل رویت می‌باشند.

در زمان پادشاهی شاه «کانیشکا» (Kanishka) ( 128تا ۱۵۱ میلادی) که به بزرگ‌ترین پادشاه کوشان شهرت یافت، تمدن گندهارا به اوج شکوفایی خود رسید. شهرهای بزرگی ساخته شد و شهر «پیشاور» به‌عنوان پایتخت پادشاهی، بسیار سامان یافت. کانیشکا، پادشاهی بود حامی آیین بودایی و برای گسترش و تجلی آن بسیار کوشید. در آن زمان، آیین بودایی به آسیای مرکزی و بسیاری از نقاط دور دست راه یافت. و نیز هنر بودایی از گندهارا به بسیاری از سرزمین‌های مجاور عزیمت کرد. در گندهارا و در زمان پادشاهی کانیشکا، آیین بودایی به چنان عظمتی دست یافت که این منطقه به «سرزمین مقدس بودایی» شهرت پیدا کرد و توانست سیل فراوانی از زایران چینی را به‌سوی خود جلب کند.

گروهی از محققان و صاحب‌نظران بودایی بر این باورند که ساخت تمثال‌های «بودا» به‌شکل پیکره‌ی انسانی، از همین زمان آغاز شد. پیش از این تاریخ، بوداییان، «بودا» را فقط به‌صورت نمادین به تصویر می‌کشیدند، نمادهایی نظیر نیلوفر، چتر، رد پا و غیره.

در این دوره بود که تمثال‌ها و پیکره‌های منحصر‌به‌فردی از بودا، زندگی و تعالیم او ساخته شد و هنر پیکره‌تراشی گندهارا به سرزمین‌های دیگر نیز نفوذ کرد. هرچند که خود این هنر در گندرهارا، تحت نفوذ سبک‌های پیکره‌تراشی سرزمین‌هایی چون ایران، هند و به‌خصوص یونان بود، اما توانست سبک خاصی از هنر را در پیکره‌تراشی پدید آورد که به «هنر گندهارا» شهرت یافت.

تمثال‌های عظیم بودا در معابد و دامنه‌ی کوه‌ها ساخته شد. کانیشکا، هم‌چنین یک برج بلند به ارتفاع ۱۲۲ متر را در پیشاور برپا ساخت که در گزارشات «فا هسین» (Fa Hsien)، «سون یون» (Sun Yun) و «هسوان تسانگ» (Hsuan Tsang)، ذکر شده‌است. این برج عظیم، در قرن یازدهم میلادی تخریب شد.

پس از دوران پادشاهی کانیشکا، سرزمین گندهارا به‌مرور دچار تغییرات و چالش‌هایی شد و رو به‌زوال رفت‌، هرچند هنر گندهارا تا حدودی موقعیت خود را حفظ نمود.

پس از قرن پنجم میلادی، حمله‌ی اقوام مختلف به این سرزمین، باعث تخریب بسیاری از آثار تاریخی آن شد و هنر گندهارا در این میان محو گردید، البته در ره‌گذار تاریخ، به بخش عظیمی از هنر بودایی بدل یافت و تاثیرات فراوانی در تجلی این هنر و نیز آیین بودایی داشت.

هنر پیکره‌تراشی گندهارا از هنرهای منحصر‌به‌فرد دوره‌ی باستان محسوب می‌شود که امروزه تعدادی از تمثال‌های به‌یادگار مانده از آن در موزه‌های بعضی کشورها حفاظت شده و نیز پیکره‌های عظیمی که در دامنه‌ی کوه‌ها هنوز هم قابل رویت می‌باشند.

هر چند هنر گندهارا را عمومن به‌عنوان هنری بودایی قلمداد می‌کنند، اما به باور بسیاری، این هنر نه تنها یک هنر بودایی، بلکه میراثی‌ست از تمدنی باستانی، که میراث جهانی محسوب می‌شود. از همین روست که تخریب تمثال‌های عظیم بودا در شهر بامیان افغانستان به‌دست گروه طالبان، سیل اعتراضات جهانی را به‌همراه داشت، زیرا هنر، تنها متعلق به‌یک فرقه یا کیش خاص نیست، بلکه تجلی روح انسانی، در بیان اندیشه‌ها و عقاید در نظرگاه‌های گوناگون بوده، و ارزش و یادگاری جهانی‌ست.

در پایان لازم به ذکر است که هنر پیکره‌تراشی گندهارا، تنها معطوف به تمثال‌های بودا نیست و ابعاد گسترده‌ای دارد. لذا در این نوشتار فقط به‌صورت متمرکز بر روی هنر بودایی آن، مختصر شرحی به‌میان آمد.

منبع : رادیو کوچه

نگاره های مرتبط:

• شاپور اول فرزند اردشیر دومین شاه ساسانی
• ظهور مذهب‌ بودایی‌ و باکتریای‌ بودایی
• مکاتب‌ فلسفی‌ بودایی
• حفره هزار مجسمه بوایی در تبت
• کاخ پودالا
• کوتاه سلسله ساسانی
• جدول گاهشماری تاریخ هند از آغاز تا سال 1931
• دین بودایی
• تهيگى، آموزه بودایی
• مجسمه های داى بوُتسوُ ، بودای بزرگ

© eni برای تاریخ ما, | لینک نگاره |

«چارلز برلیتز» نویسنده نامدار کتابهای فراسویی بر این باور است که در گذشته های دور احتمالاً بشر متمدن بر روی کره زمین زندگی می کرده است. بارها از تمدن غارنشینی و دامداری به مرحله شکافتن هسته اتم رسیده و دیگر بار موجبات نابودی و تباهی خویش را فراهم ساخته است. یکی از عواملی که سبب این نابودی شده جنگهای هسته ای است!

نگاره های مرتبط:

• زنان سرباز تاریخ در بریتانیا
• پیشینۀ تاریخی مصریان در متون تاریخی- دینی جهان باستان
• عکس های تمدن سومر باستان 2
• کیمری‌ها
• مقام زن در تمدن سومر باستان
• دین و مذهب یونانیان باستان
• مبارزات گلادیاتوری در طول تاریخ
• همزیستی مصریان و تحولات اجتماعی، اقتصادی ناشی از یک جا نشینی
• قوم ثمود
• اعمال خاكسپاري مصریان

© eni برای تاریخ ما, | لینک نگاره |

در مصر و عراق ، عدسی هایی از کریستال تراش داده شده کشف شد که امروزه فقط با استفاده از اکسید سزیوم می توان نظیر آن را ساخت! یعنی اکسیدی که تنها به وسیله فعل و انفعالات الکتروشیمیایی به دست می آید!

در مصر تکه پارچه ای باستانی به دست آمده که امروزه آن را فقط می توان با روش مخصوص در کارخانه نساجی ریسندگی کرد!

در موزه بغداد با باتریهای خشک باستانی برخورد می کنیم که روی اصول گالوانیک کار می کند و در آنجا به نمایش گذاشته شده است. در همانجا می توانید المنت های الکتریکی را با الکترودهای مسی و یک الکترولیت ناشناخته را ببینید!

شگفتی موضوع اینجاست که تازه سالها بعد بشر توانست این چیزها را بسازد!

نگاره های مرتبط:

• نقشه اعجاز انگیز پیر رییس!
• هرم چیچن ایتزا شاهکار تمدن مایا
• زندگی پس از مرگ در مصر باستان
• شاپور اول فرزند اردشیر دومین شاه ساسانی
• شهر بابل در کتاب مقدس قاموس
• شهر بابل از آغاز تا پایان
• دیوار چين
• مجسمه آزادی مسیح
• مجسمه زئوس
• نگاهی به تاریخ هنر یونان باستان

© eni برای تاریخ ما, | لینک نگاره |

اردشیر در اوضاعی ناآرام به پادشاهی رسید و منابع یونانی و رومی قتل شماری از اعضای خانواده‌اش را به او نسبت می‌دهند (بریان، ۷۰۰؛ نیز نک‍ : ایرانیکا، II/658). با این‌همه، اردشیر پادشاهی توانا بود که می‌خواست نیرومندی پیشین شاهنشاهی هخامنشی را به آن بازگرداند. یکی از نخستین گامهای او در این راه، سرکوب شورش کادوسیان بود که به دست کودومانوس، سردار اردشیر که سپس با نام داریوش سوم به‌تخت نشست، صورت‌گرفت (دیودروس،VIII/133؛ داندامایف، ۳۰۷). پس از این جنگجویان کادوسی در سپاه هخامنشی وارد شدند. کودومانوس نیز به شهربانی ارمنستان رسید (همانجا؛ نیز نک‍ : امستد،۴۲۴). در۳۵۶ق‌م اردشیر از شهربانان آسیای صغیر خواست که سربازان مزدور خود را مرخص کنند. از این میان تنها ارتاباز، شهربان فریگیه از فرمان اردشیر سرپیچید و به یاری اُرُنتس، شهربان میسیه و خارس، سردار آتنی، بر اردشیر شورید و سپاه او را شکست داد، اما سپس از آنان شکست خورد و در ۳۵۲ق‌م به فیلیپ دوم مقدونی پناه برد (دیودروس، VII/299؛ داندامایف، همانجا؛ بریان، ۷۰۰-۷۰۱).
در ۳۵۱ق‌م شهرهای سوریه، فینیقیه و قبرس به تحریک و یاری نِکتانِبوی دوم، پادشاه مصر و به رهبری تِنِس، شاه صیدا شوریدند و سپاهیان هخامنشی را از پای درآوردند. اردشیر به نوشتۀ دیودروس (VII/361-367) خود با سپاهی گران آهنگ آن دیار کرد. شورشیان صیدا، پیش از رسیدن اردشیر کشتیهای خود را آتش زدند تا مردم شهر نتوانند برای گریز از کارزار در کشتیها نشسته، راه دریا در پیش گیرند، اما چون دیدند که سربازان ایرانی به شهر رسیدند، همه چیز را آتش زدند. تنس نیز خود را تسلیم کرد و شاه فرمود او را اعدام کنند. مردم شهرهای دیگر فینیقیه و قبرس نیز در ۳۴۴ق‌م سر بر فرمان اردشیر نهادند و این شهرها به تصرف ایرانیان درآمدند (نیز نک‍ : داندامایف، ۳۰۷-۳۰۹).
آنگاه اردشیر در ۳۴۳ق‌م، رهسپار مصر شد تا بار دیگر این سرزمین را پس از ۶۰ سال گسستن از قلمرو شاهنشاهی هخامنشی، به اطاعت وا دارد. در رویارویی ایرانیان و مصریان نکتانبو در پلوزیوم شکست خورد و به ممفیس بازپس نشست. سپس اردشیر در ۳۴۲ق‌م بر تمامی مصر و از جمله ممفیس دست یافت و نکتانبو به نوبه گریخت. به نوشتۀ منابع یونانی و مصری، اردشیر با خشونت با شهرهای مصر رفتار کرد (داندامایف، ۳۰۹-۳۱۱). با این‌همه، در منابع مصری اردشیر را بنیادگذار دودمان سی‌ویکم مصر خوانده‌اند. اردشیر در بازگشت، مصر را به فِرِنداتِس سپرد و مِنتور، اهل رودس را که با مزدوران یونانی خود سهم بزرگی در تسخیر مصر داشت، به فرماندهی سپاهیان هخامنشی غرب آسیای صغیر گماشت. با تسخیر مصر که بزرگ‌ترین دستاورد پادشاهی اردشیر بود، مرزهای شاهنشاهی هخامنشی به گستردگی پیشین آن رسید (همانجا).
اردشیر در تخت جمشید پلکانی سنگی برآورد که در کتیبه‌اش به آن اشاره می‌کند (کنت، ۱۵۶). وی در این کتیبه پس از ستایش اهوره‌مزدا، نیاکان خود را برمی‌شمرد و از اهوره‌مزدا و میثره می‌خواهد کشور او را بپایند. اردشیر در ۳۳۸ق‌م به دسیسۀ باگواس، خواجۀ دربار مسموم شد و او را در تخت جمشید به خاک سپردند. ارسس، فرزند او نیز که پس از وی به پادشاهی رسید، بعدها به دست باگواس به همراه دیگر اعضای خانواده‌اش کشته شد (داندامایف، ۳۱۲-۳۱۳؛ دیودروس، VIII/131؛ نیز نک‍ : امستد، ۴۸۹).

مآخذ:
Briant, P., Histoire de l’empire Perse, Paris, 1996; Dandamaev, M. A., A Political History of the Achaemenid Empire, tr. W. J. Vogelsang, Leiden, 1989; Diodorus of Sicily, Bibliotheca historica, tr. C. Bradford Welles, Cambridge/ Massachusetts, 1963; Iranica; Kent, R. G., Old Persian, Grammar, Texts, Lexicon, New Haven, 1953; Olmstead, A. T., History of the Persian Empire, Chicago, 1948; Pauly.

با تشکر از : مهرداد قدرت دیزجی

برچیده از : cgie.org.ir باز نشر از tarikhema.ir

نگاره های مرتبط:

• کتیبه تاریخی بیستون، یادگار بزرگ داریوش
• تصاویر کیتبه بیستون – کتیبه بزرگ داریوش
• عکس هایی مربوط به کوروش بزرگ
• شگفتی های تخت جمشید
• پیام تخت جمشید
• دروازه ملل » تخت جمشید
• کاخ بار – آپادانا » تخت جمشید
• سربازان هخامنشی (2)
• درباره منشور کوروش هخامنشی
• از منشور کوروش

© eni برای تاریخ ما, | لینک نگاره |

چگونه سومری ها که فاقد وسایل و تکنیک امروزی ما بودند می دانستند که هر خورشید دارای سیاره های متعدد است و بعضی سیارات ، قمر یا ماه دارند؟

زیرا بدون اختراع تلسکوپ نمی توان تصاویری از کیهان ترسیم کرد!

در یکی از آثار مربوط به همان دوره، تصویری وجود دارد که بیننده را فوراً به یاد تصویر «اتم» می اندازد. الکترونهایی که در مدار خود به دور هسته مرکزی در حال گردش هستند!

نگاره های مرتبط:

• زندگي اقتصادی سومریان باستان
• سومریان
• سازمان حكومت سومریان
• سومريان چه کسانی بوده اند؟ سومر کجاست ؟
• تاريخ نويسي سومریان
• عصر پادشاهان اساطیری سومریان
• مقام زن در تمدن سومر باستان
• تاريخچه تحقيقات پيرامون خط و زبان سومر باستان
• ارمغانهای مدنی وعلمی سومریان به بشر
• خط سومریان باستان

© eni برای تاریخ ما, | لینک نگاره |