آقای ابوالفضل خطیبی با طرح این سؤال به صرفاً به سراغ اصیل بودن حروف “گ” یا “ک” در این اسامی رفته است. اصل اوستایی این اسامی همانا “کرسا- سپ” ، “کشواد” و “کرس وزد” است و معاانی لفظی آنها به ترتیب عبارتند از “در هم شکننده راهزنان”، “شیوا سخن” و “راهزنی کننده”. اولی همان آترادات پیشوای آماردان است که آشوریان را در پای حصار شهر “آمل” مازندران شکست داد و ایران مادها را مستقل ساخت. کشواد که لقب خاندان گودرز (دارای سرودهای با ارزش) است همان سپیتمه هوم داماد...