فشارهای همه جانبه ای که بر مردم مصر وارد می شد، قیام هایی را به دنبال داشت. این قیام ها که اکثر با خشونت همراه بود، تخریب مقابر و ویرانی ساختمان های دولتی را نیز موجب می شده است. این وقایع همزمان با پایان یافتن دورۀ امپراطوری باستان مصر آغاز شده است. این ناآرامی ها از همه بیشتر نابسامانی های اقتصادی، برهم خوردن معادلات واقعیت اجتماعی را نیز سبب می شد.کاهنی به نام «ایپوور»[۱] این وقایع را در یادداشت های خود ذکر کرده و مهمترین آنها را به تفصیل نوشته است. این شورش ها انقراض حکومت فراعنه و زمینه های به... 

با پیشرفت های اقتصادی و گسترش رفاه در جامعۀ مصر عهد میانه، فساد وفقر نیز به طور خزنده به خاطر بروز تناقضات اجتماعی و اختلافات فاحش طبقاتی در مصر وارد جامعۀ مصر شد و به شدت پیشرفت و گسترش یافت. بردگی دیگر حالت ملایم و متعادل را نداشت و به جامعۀ مصر حالت و صورت جامعۀ برده دارکامل را داد. در این زمان تنها اشراف و زمین داران بزرگ نبودند که انبوه بردگان را به عنوان نیروی کار در خدمت داشته اند، بلکه دیوانیان و کارمندان جزء  و حتی برخی از مردمان عادی نیز شماری از بردکان را جهت انجام دادن کارهای مختلف به کارمی... 

 در طول زمام داری سلسلۀ سوم وچهارم ، هدف اصلی فراعنه سرکوب شورش های بردگان و کشاورزان ، مهارکردن ناآرامی های داخلی و در نتیجه رساندن قدرت حکومتی به بالاترین حد ممکن بود. فراعنۀ این دو سلسله تا حدود قابل توجهی در تحقق این هدف پیشرفت حاصل کردند و توانستند وحدت مصر را یک بار دیگر به مرحلۀ اطمینان بخشی برسانند. حکومت مصر توانست جهت تأمین آب سیستم آب رسانی را سر و سامان داده و آن را منظم و زیرنظر مأموران ویژه که در واقع وظیفۀ شورای زازات را در این زمینه انجام می دادند، قرار می دهد. مقاومت بردگان بیرحمانه... 

آنچه در این مقطع از تاریخ مصر باستان اهمیت دارد پیشرفت های اجتماعی – اقتصادی ناشی از یکجانشینی است. در اینجا نیز تولید و غلبه بربحران های اقتصادی در اولویت نخستین قرار دارد. مردم کماکان در تأمین منابع آبی جهت آبیاری زمین های کشاورزی تلاش می کنند. مصریان به تنها منبع آبی در اختیارشان یعنی رود نیل دلبسته بودند و ایجاد تأسیسات آب رسانی در برنامۀ کار قرار داشت و جز با کوشش جمعی و همه جانبه تحقق این هدف امکان پذیر نبود. به وجود آمدن تپه های گِلی در سرتاسر کر انۀ نیل براثر انباشته شدن رسوبات ناشی از طغیان...