۱۱م اردیبهشت، ۱۳۸۸
به سبب اهتمام تعالیم بودایى نقش باورنادرست به عنوان علتى براى ناخوشى، طبیعى بود که فیلسوفان بودایى بر مسائل هستى شناسى و نظریه علیّت تمرکز کنند. هستى شناسى مهم بود، زیرا نوعى خطاى فکرى که تصور مى شد به ناخوشى منجر مى شود در خطا بودن درباره آنچه هست بود. نظریه علیّت مهم بود، زیرا تصور بر این بود که امحاى علت ناخوشى به رفع خودِ ناخوشى مى انجامد.
Read More →
۱۱م اردیبهشت، ۱۳۸۸
یک اعتقاد کلیدى در آموزه هاى بودایى این است که ناخشنودى نتیجه امیالى است که ریشه در باورهاى نادرست دارند. مهم ترین باروهاى نادرست عبارت اند از: (۱) هستى فردى خودِ شخص از هستى دیگران مهم تر است; (۲) با کسب و تملک اموال مى توان احساس رضایت کرد. بودا مى گفت اگر به جاى این بدفهمى ها بتوانیم درک درستى از سرشت بشرى داشته باشیم، میل و طلب غیر واقع بینانه و ناکامى ها متوقف خواهد شد. به عبارت دیگر مى توان از طریق شناخت این امور به سعادت دست یافت: (۱) هیچ کس از دیگرى مهم تر نیست، زیرا همه موجودات در نهایت سرشتى...
۹م اردیبهشت، ۱۳۸۸
گرایش هاى جدید در دین هندى، که پیش از این رشد و تحول یافته بود، در دوره ۱۰۰ ـ ۳۰۰ م منجر به تکوین شکل نوینى از آیین بودا، به نام مهایانه یا گردونه بزرگ شد. این نهضت نوین، که در آغاز تنها توجه اندکى را به خود جلب کرده بود، آرام آرام نفوذِ عظیم و روزافزونى یافت. در این مکتب، عناصرِ دل سپارى قوى بود که اساساً از یک زندگى نامه آرمانى شده بودا و بسط آن به آرمانى براى همه سرچشمه مى گرفت. یک سیماى مهم این نهضت، طولانى تر شدن راهِ رسیدن به روشن شدگى به قصد توانایى بخشیدن به توسعه صفات برتر بود که در رسیدن به بودائیت...
۹م اردیبهشت، ۱۳۸۸
ساختار آموزه ها. تبّتى ها گاهى مدعى اند که آموزه هایشان شامل هرسه چرخ، مهایانه، هینه یانه و وجره یانه است. این ادعا تا حدى درست است، اگرچه گاهى هم یک ادعاى جدلى به شمار مى آید که تلویحاً شکل هاى دیگر آیین بودا را زائد مى داند. روش وینَیه و عمل خویشتن دارى اخلاقىْ نشان دهنده کهن ترین شکل آیین بودا است. گاهى مطالعه مفصّل ابى درمه، بخشى از برنامه آموزشى دِیرنشینى تبّتى قرار مى گرفت، و به هرحال شامل بسیارى از عناصرى است که از یک دوره کهن باقى مانده است. اما روشن است که اکثر آموزه هاى بودایى شمالى...
۹م اردیبهشت، ۱۳۸۸
منابع. آیین بوداى تبّتى داراى دو مجموعه کانونى بزرگ است: کانجور («توده گوهر»); (۵) سوتره; و (۶) تنتره. این مجموعه با حدود یکصد مجلد تقریباً هفتصد اثر را در خود گنجانده است. مجموعه دوم، تانجور، بالاى دویست مجلد و بیش از سه هزار و ششصد اثر را در خود گردآورده است. آثار این دو مجموعه عمدتاً آثار مراجع هندى است، یعنى در واقع، گونه هایى متفاوت از آثار شاستره هستند. سه بخش اصلى این مجموعه شامل اینهاست: (۱) مجموعه اى کوتاه از اشعار دینى; (۲) تفاسیر تنتره ها; و (۳) تفاسیر سوتره ها. تبّتى ها خود نیز داراى مجموعه آثار...
۹م اردیبهشت، ۱۳۸۸
منبع : ویل دورانت – کتاب اول – مشرق زمین گهواره تمدن ص ۵۲۲
سهم ما از تاریخ اسطوره سازآنچه که نگارنده را به نوشتن این سیاهه واداشت،اکران فیلم ۳۰۰ بود که براساس کتابی به همین نام اثر فرانک میلر» (frank Miller) در مورد نبرد ترموپیل (Thermopile) نوشته شده است। نویسنده به زعم خود، مستندات کتاب را از جلد هفتم تاریخ هرودت (Herodotus) برداشت نموده که در آن به نبرد ۳۰۰ فرمانده ی اسپارتی در تنگه ترمو پیل با لشگر خشایارشا پادشاه هخامنشی پرداخته شده است। من قصد دارم در این مقال ضمن مروری بر نقش اسطوره سازی در تاریخ و ذکر چالش...
۸م اردیبهشت، ۱۳۸۸
مکتب هاى آیین بوداى شرقى
آیین بوداى شرقى از سنّت هاى شمالى و جنوبى بسیار متنوع تر است. این آیین شامل شمارى از مکتب هاى متعددى است، که گاه به تأسیس فرقه هاى مجزا گرایش پیدا کرده اند.
در اصل تقریباً غالب این مکتب ها در زمره مکتب هایى بودند که مستقیماًاز آیین بوداى باستان سرچشمه مى گرفتند. درحقیقت، از میان مکتب هاى گروه الف (در جدول) فقط دوتاى آنها، که یکى در وینیه تخصص دارد،و دیگرى در ابى درمه، واقعاً از آیین بوداى باستان سرچشمه مى گیرند.فقط وینیه در برخى معابد به شکل یک سنّت زنده، با شمارى اندک،...
۸م اردیبهشت، ۱۳۸۸
مقدمه
آیین بوداى چین، ویتنام، کره و ژاپن زیر تأثیر زمینه فرهنگى، باورها و اعمال دینى و تحولات تاریخى ِ منطقه قرار داشت. قاعدتاً این برداشت متأثر از پیش فرض هاى مطالعه در این منطقه است.
منابع. کانون بودایى چینى بسیار پرحجم و مفصل است. در نخستین ویرایش آن، که بین سال هاى ۹۷۱ و ۹۸۳ میلادى انتشار یافت، بیش از یکصد و سى هزار کلیشه چوبى به کار رفت. از آن زمان تا به حال این کانون بودایى چندین بار در چین، کره و ژاپن به چاپ رسیده است. نان جیو در ویرایش استاندارد جدید، از چینشى تاریخى تر استفاده مى کنند;...
۸م اردیبهشت، ۱۳۸۸
آیین بودا در زندگى معمولى
ثواب اندوزى. آیین بوداى سنّتى نقش مهمى در زندگى روستایى دارد. آداب و رسوم مهم است، اما در اصل مقصود از برگزارى آن، ثواب اندوزى به شمار مى آید. لذت بردن از کارهاى نیک دیگران یک کُنش روانى است که بارآور نتایج سودمند آینده است. بنابراین، دِهِش به جا آوردن دستورها یا فرایض و مانند اینها، به طور بالقوه به، به جا آورنده و بیننده به یکسان سود مى رساند. به دیگر سخن، اینها اساساً در شمار اعمال جمعى است که به قصد رسیدن به حال خوش به جا آورده مى شود.
مفهوم به جا آوردن دستورها با خدمت...
۸م اردیبهشت، ۱۳۸۸
گفتار گام به گام: بخش دوم. موضوع این بخش، جهان ِ حس وآسمان هاى برتر است.
جهان حس. گفتار گام به گام اینک به تجربه حسى مى پردازد. مقصود نشان دادن این است که چگونه جاذبه هاى رنگ، صدا، بو، طعم و تماس مالک دل شده و آن را هم در بیدارى و هم در خواب و تخیل قلب مى کنند. در ملموس ترین سطح، جستوجو براى مال خواهى و تملک ها، یا (در صورت ناکامى) منجر به این مى شود که حسرت تملک هاى دیگران را بخورد و یا (در صورت کامیابى) با احساس تملک، ترس از کف دادن آنها را دارد. این مال خواهى، علت نهایى بسیارى از خشونت ها، بدکردارى ها...
۶م اردیبهشت، ۱۳۸۸
گسترش آیین بوداى آغازین
آشوکا. تا قرن اول پیش از میلاد، بوداییان توجهى به نوشتن متون دینى خود نداشتند. بنابراین، کهن ترین سند مستقل از منابع دیگر براى اندیشه هاى بودایى را مى توان در کتیبه هاى امپراتور آشوکا در قرن سوم قم یافت. آشوکا خود مى گوید که به دلیل بیزارى از هول و هراس هاى جنگ سخت به کردار بودایى روى آورد. قدرتش در سراسر بخش اعظم جنوب آسیا گسترش یافت و شهرتش باید به گسترش بیشتر آیین بودا کمک بسیار زیادى کرده باشد. در سنّت بودایى بعدى، آشوکا را چون پادشاه آرمانى بودایى به گونه اى نشان مى دهند...
۶م اردیبهشت، ۱۳۸۸
سه گوهر
بودا. اعتبار گزارش هایى که از زندگانى بودا در اختیار داریم موضوع بحثى بسیار محققانه است. منابعى را که در اختیار داریم نمى توان با اطمینان ارائه کرد، چون دور بودن از زمان بودا اعتبار آنها را کم مى کند. این بدان معنا نیست که چیزى ندانیم. سرگذشت زندگانى بودا بنابر سنت که عمدتاً به طور مشترک در میان همه بوداییان از نسلى به نسل دیگر سینه به سینه نقل شده، کمابیش کامل است. مى توانیم تا حدى مطمئن باشیم که این سرگذشت شامل اطلاعاتى بسیار دقیق و به نوعى تاریخى است. همچنین کاملا اطمینان داریم که حاوى...
۶م اردیبهشت، ۱۳۸۸
خاستگاه ها. تاریخ کهن هند در مقایسه با دیگر تمدن هاى بزرگ جهان باستان کمتر شناخته شده است. بیشتر آنچه را مى دانیم نمى توان در یک چارچوب گاه شمارى مطمئن قرار داد. بیشتر محققان تا این اواخر معتقد بودند که بنیادگذار آیین بودا در ربع دوم قرن ششم قم به جهان آمده و تا ربع نخست قرن پنجم قم در اوج فعالیت بوده است. بنابر نتیجه مطالعات جدید و مهم گاه شمارى کهن هندى، به احتمال زیاد زمان اصلى فعالیت بودا حوالى اواخر قرن پنجم ]قم [بوده است .
Read More →
۶م اردیبهشت، ۱۳۸۸
نوسنده : "ابوالقاسم جعفریت"
تحقیقات تاریخی و دین پژوهی بر وجود پیامبران الهی و حکیمان یکتا پرست در ایران باستان صحه می گذارد. این موضوع از چند لحاظ حایز اهمیت است: نخست این که ریشه وحیانی بعضی از تعالیم دینی ایران باستان، مانند اعتقاد به خالق متعال و بهشت و دوزخ، مشخص می سازد؛ ثانیاً این عقیده که همه مردم ایران، آتش پرست، خورشید پرست و مانند آن بودند را رد می کند و در مقابل، این احتمال را قوت می بخشد که هنگام ورود اسلام به ایران، آثاری از تعالیم انبیاء الهی و حکیمان یکتا پرست باقی بوده است؛ چنان که...
۴م اردیبهشت، ۱۳۸۸
برای حفظ اتحاد مصر، مِنِس، نخستین فرمانروا، پایتخت جدیدی ساخت که در حدود سی کیلومتری جنوب قاهرۀ امروزی، در مرز بین مصر علیا و مصر سفلی واقع بود. این شهر در ابتدا اینه هج (Ineh-hedj) یا «دیوار سفید» نامیده می شد- که وجه تسمیۀ آن داشتن دیوارهایی از خشت گلی سفید شده ای بود که دور تا دور قصر پادشاه را احاطه کرده بودند- و بعدها ممفیس نامیده شد. تمام فراعنۀ مقتدر دورۀ سلطنت قدیم از این شهر بر مردم حکومت می کردند و مصر را به بالاترین حد قدرت و اعتبار و شهرت رساندند. براساس گفتۀ یکی از منابع باستانی، «مشابه ممفیس...